Capitolijnse in een zin

Als we zijn theatrale vertoning in de Baai van Napels even buiten beschouwing laten, kan hij echt in Rome een kolossale brug van de Palatijnse naar de Capitolijnse heuvel hebben gebouwd, waarvan geen duidelijk spoor meer te vinden zou zijn?

De Capitolijnse Brutus is een buitengewoon voorbeeld van de Romeinse portretkunst in de tijd van de Republiek.

Hoewel het bovenste deel van deze weg inmiddels verdwenen is onder nieuwere bebouwing, is hij nog goed herkenbaar aan de Capitolijnse zijde van het Forum.

Classicistisch en wit, met wat kleurrijke accenten en met die marmeren hand uit het Capitolijnse Museum in Rome.

De 161 centimeter hoge hand uit het jaar 315 is een van de kunstschatten die is uitgeleend door toonaangevende musea in Italië, waaronder de Vaticaanse Musea, de Capitolijnse Musea en het Nationaal Romeins Museum.

Met verheven geest daal je de brede treden van het Capitool af, waar net het ‘Winckelmann-parcours’ is bezocht in de Capitolijnse Musea.

Capitolijnse Venus (Variatie op een Grieks origineel van Praxiteles uit de 4e eeuw v.C.). Capitolijns Museum, Rome, Italië.

De inscriptie wordt sinds 1576 in de Capitolijnse musea in Rome tentoongesteld (inventarisnummer NCE2553).

Frontonsculpturen In 1985 werd na langdurig onderzoek tijdens een tentoonstelling in de Capitolijnse Musea een reconstructie gepresenteerd van de frontonsculpturen, die nu te zien is in het museum Centrale Montemartini.

In 1801 verkreeg hij grote bekendheid met een pleisteren versie van de Capitolijnse Venus.

Later werd deze tempel waarschijnlijk Tempel van de Capitolijnse Venus (Aedes Capitolina Veneris) genoemd.

Tarpeium saxum of rupes Tarpeia) was een hoge en steile rots aan de zuid-westkant van de Capitolijnse heuvel in Rome waar onder andere verraders vanaf werden gegooid.

Tegenwoordig is het Tabularium weer open voor bezoekers van de Capitolijnse musea ; de gang dient namelijk als verbinding tussen het Palazzo dei Conservatori en het Palazzo Nuovo.

Zo veel mogelijk mensen verlieten de stad, terwijl degenen die nog weerstand konden bieden zich schrap zetten in de burcht op de Capitolijnse heuvel.

Bij zijn overlijden werd zijn buste, die naast het Paleis van de Conservator op de Capitolijnse Heuvel stond, al snel vernield door een woedende menigte.

De Capitolijnse Venus verschilt op een aantal punten van het origineel: de haardracht is rijker uitgewerkt, de stand van de benen is omgedraaid en Venus gebruikt beide handen om haar lichaam te bedekken.

In de twee paleizen zijn de Capitolijnse musea gevestigd, onderling met elkaar verbonden door een onderaardse gang, de ‘Galleria Lapidaria’.

In tegenstelling tot de versie in de Capitolijnse Musea, rust de knuppel van deze Hercules op de grond en is de leeuwenhuid hier nog aanwezig.

Van de talrijke vondsten die gedaan werden bij opgravingen tijdens de stadsuitbreidingen van Rome aan het eind van de 19e eeuw, gingen met name de standbeelden naar de Capitolijnse Musea.

Voorstelling Het hoofd van de Capitolijnse Brutus is nagenoeg onbeschadigd bewaard gebleven, een zeldzaamheid bij bronzen beelden, die vaak werden omgesmolten.