Cartils

Maximiliaan Hendrik de Hoen Cartils had geen kinderen en zijn neef, graaf Maximiliaan Hendrik Laurens Hoen de Cartils erfde het goed in 1782.

In de buurtschap Cartils staat het kasteel Cartils uit de 15e-16e eeuw.

In 1656 restaureerde Johan Reinier Hoen van Cartils het kasteel, nadat jarenlange leegstand.

Ten noordwesten van Wittem ligt het kasteel Cartils.

Zijn nageslacht noemden zich vervolgens "Hoen de Cartils".

Gedeelten van het kasteel dat tot 1776 in het bezit bleef van lijnrechte afstammelingen van de ridders van Cartils, zijn vijftiende en zestiende eeuws, zoals de toren met hoekarkel en het vrijstaande hoekgebouw.

Via Gulpen wandelt u naar Cartils en vandaar weer terug naar het klooster.

Memorie van de rentmeester bestemd voor de Rekenkamer te Brussel omtrent zijn proces tegen Jhr.Johan Hoen van Cartils voor het leenhof van Valkenburg. 1625, minuut 1 stuk Bastaardgoederen 39.

De laatste Hoen de Cartils, Maximiliaan genaamd, werd na het zoveelste grensconflict met de heren van Wijlre, door de schepenen van Aken tot de orde geroepen.

Een inscriptie in het Latijn vertelt dat na de brand in 1575, het echtpaar Hoen van Cartils en Johanna Maria van der Merwijck het pand gered hebben en hersteld.

Om bij het station te komen liep de tramlijn over een talud om achtereenvolgens de Geul, de Wittemer allee en de Eyserbeek te kruisen en achter Kasteel Cartils langs te lopen.

Voor deze tramlijn werd er bij de buurtschap Cartils een talud aangebracht om de Geul en de Eyserbeek te overbruggen.

De bewoners, de heren van Cartils, moesten verantwoording afleggen aan hun bisschop.

Hij trouwde met Lisa (Elisabeth) Hoen de Cartils (ca. 1343-).

In de 18e eeuw was de familie Hoen van Cartils de heren van Oud-Valkenburg.

Na de dood van Gerard werd Johan Reinier Hoen van Cartils eigenaar door vererving.

Na de Franse inval in de Nederlanden rond 1800 werd Cartils onderdeel van de nieuwe gemeente Wijlre.

Rond 1665 volgde zijn zoon Gerard Ernest Hoen van Cartils hem op.