Castrum

Bock zat samen met Buri ondergedoken in het pand aan de Herengracht dat de naam Castrum Peregrini kreeg.

Castrum dat verwijst naar Romeinse aanwezigheid in het gebied.

Daarnaast had elke legerplaats (castrum) een eigen militair hospitaal (valetudinarium).

De stad werd gevormd als handelsnederzetting naast het Romeinse castrum.

De stichting Castrum Peregrini liet in oktober 2018 weten afstand te nemen van dit verleden.

Een oude vermelding van de plaats uit de 10e eeuw is Villa Castellum dicta, in comitatu Dextroch, uit de 15e komt Aridum-Castrum en uit de 16e eeuw Durcastel dit Chastel-Vouel.

Het amfitheater beslaat precies het middengedeelte van de zuidzijde van de muur, de hoofdas loopt door het castrum via een weg die leidt naar een verdwenen poort die ooit toegang gaf tot een brug over de Loire uit dezelfde tijd.

Het kasteel wordt in 1188 voor het eerst genoemd op een lijst van goederen van het bisdom Keulen als "castrum Breidervort".

Het pad dat stopte bij het westelijke vomitorium (en opgenomen is in de decumanus maximus van de stad in de vroeg-Romeinse tijd, ter hoogte van de rue de la Sellerie) gaat verder buiten het castrum en dient als uitlijning voor de zuidgevel van de muur.

In de oudheid heette de stad Henna of Castrum Hennae.

Na het vertrek van het legioen werd op de Hunnerberg voortaan een klein detachement soldaten gelegerd, tot het castrum rond 175 definitief ontruimd werd.

Rond 1100 werd door de familie Cacciaconti della Scialenga de burcht Castrum Betullarum gebouwd.

Vanaf Asculum liep de weg in een min of meer rechte lijn naar de Adriatische kust bij Castrum Truentinum aan de monding van de Tronto.

Voor burcht & stad zou de Latijnse aanduiding immers "Castrum & Civitas" zijn geweest.

Het gaat hier niet alleen over meldingen van misbruik op locaties die tot de kring rondom Wolfgang Frommel en rondom de in 1958 opgerichte Stichting Castrum Peregrini behoorden maar ook op andere plekken in Nederland en Duitsland.

In opdracht van het bestuur van de Stichting Castrum Peregrini onderzocht een onderzoekscommissie onder voorzitterschap van mr. F.G. (Frans) Bauduin de omvang en aard van misbruik.

Als ergens mythen en leugens tegenover de waarheid staan is het wel in dit levensverhaal van Gisèle, de vrouw die Castrum Peregrini mogelijk maakte door Wolfgang Frommel en zijn vrienden in de oorlog bij haar te laten onderduiken.

Daarna volgen nog de hedendaagse getuigenissen van seksueel misbruik in de Castrum-kringen en Gisèle’s vergoelijking daarvan, dat, zo suggereert Mooij, zal ook niet de laatste of enige waarheid zijn.

Foto boven, vlnr: Wolfgang Frommel (l) in Olympia, Griekenland, met zijn levensgezel Manuel Goldschmidt en de Joodse Claus Viktor Bock, die bij Castrum Peregrini onderdook.

Het centrum Castrum Peregrini, waarvan Gisèle van Waterschoot van de Gracht de voornaamste geldschieter was, bestaat nog steeds als cultureel centrum.