Casusgrammatica

De casusgrammatica is een onderdeel van de beschrijvende taalkunde dat het verband tussen de valentie van een werkwoord en de bijbehorende grammaticale context bestudeert.

De factitief als naamval speelt met name een belangrijke rol in de casusgrammatica van Charles J. Fillmore.

De term casusgrammatica is in 1968 binnen het kader van de transformationele taalkunde bedacht door Charles J. Fillmore.

Deze theorie is binnen het kader van de casusgrammatica uitgewerkt door Charles J. Fillmore Centraal staat de gedachte dat de kennis van de wereld de vorm heeft van psychische representaties ofwel frames (Engels voor "kaders").