Catharinaklooster

De Sint-Catharinaklooster-iconen zijn afbeeldingen van heilige personen.

Dit klooster was de opvolger van het Catharinaklooster dat aan de rand van Almelo stond en dat in 1665 wegens de Reformatie moest uitwijken naar Duitsland.

In 1572 bood het logement onderdak aan de nonnen uit het Sint-Catharinaklooster, die een veilige plek zochten.

In zijn studie over de Goudse kloosters merkt de historicus Taal op, dat de Lange van Wijngaerden een klooster dubbel heeft geteld omdat het door de laatste genoemde Zuster-Idaconvent identiek is aan het Catharinaklooster.

Omdat het Catharinaklooster in 1624 geen bewoners had werd er evenwel nog een poging ondernomen om het klooster alsnog af te nemen van de katholieke kerk, maar deze poging mislukte.

Van Rechteren ging hier niet in mee en in 1637 woonden er nog steeds 27 nonnen in het Catharinaklooster.

De kolonie werd aangetroffen in het Sint Catharinaklooster aan de Grotestraat.

Het project gaat uit van de British Library De Codex Sinaiticus werd tussen 330 en 350 samengesteld door monniken van het Sint-Catharinaklooster op de berg Sinaï in Egypte.

Het Sint-Catharinaklooster is een van de oudste christelijke kloosters ter wereld en staat op de Unesco-werelderfgoedlijst.

In de directe omgeving van het klooster bevonden zich ook het Mariaklooster (hiervan resteert de Mariakapel ) en het Catharinaklooster.

In de middeleeuwen kende Twente verscheidene kloosters : het Sint-Antoniusklooster in Albergen, het Sint-Catharinaklooster in Almelo, het Sint-Agnesklooster in Oldenzaal en het Stift te Weerselo.