Cavaleriedivisie

Bij Bujanovac vielen de 2e Cavaleriedivisie, samen met de 46e Servische en de 2e en 3e Kos-Met Brigades op 8 november de posities van de terugtrekkende Duitsers aan.

De 10e Gemotoriseerde Divisie kwam er als reserve achteraan en de 1e Cavaleriedivisie vormde de rechterflank.

De 1e cavaleriedivisie en de 24e infanteriedivisie kwamen op 2 november bij elkaar bij Carigara, wat het succes van de invasie markeerde.

De 1e Cavaleriedivisie van generaal-majoor Verne D. Mudge stelde de hoofdstad veilig op 21 oktober.

De Belgische cavaleriedivisie was gestationeerd in het westelijke front als een infanterieformatie, de paarden werden dicht bij het front gehouden om de bevoorrading te kunnen aanbrengen.

De noordelijke kolom van de Cavaleriedivisie trok richting Eeklo, maar kwam tot stilstand door een aanval van de Duitse achterhoede in de buurt van Burkel.

Door deze bres stormde de 3e cavaleriedivisie naar het noorden.

Een Noordelijke cavaleriedivisie onder leiding van brigadegeneraal Judson Kilpatrick kon een aanval van het Zuidelijke cavaleriekorps onder leiding van generaal-majoor Joseph Wheeler weerstaan.

Het IX Corps en een cavaleriedivisie werd toegevoegd.

In het gebied van het 10e legerkorps had de 1e Cavaleriedivisie het vliegveld van Tacloban in handen.

Maar voor Sturgis vertrok richtte hij nog een aanval op de Zuidelijke cavaleriedivisie, onder leiding van brigadegeneraal Frank C. Armstrong, die zich 5 km verder bevond.

Op 3 februari 1945 rukten delen van de Amerikaanse 1e Cavaleriedivisie onder generaal-majoor Verne D. Mudge op richting de noordelijke buitenwijken van Manilla en namen een belangrijke brug over de rivier de Tuliahan in.

Sigels leger bestond uit 9.000 soldaten en 28 kanonnen die ingedeeld waren in een infanteriedivisie (aangevoerd door brigadegeneraal Jeremiah C. Sullivan) en een cavaleriedivisie (onder leiding van generaal-majoor Julius Stahel).

Vanuit het oosten ging de gevechtsgroep van het 6de korps in de aanval in de richting van Olenino, maar ze botsten onmiddellijk op de 76ste cavaleriedivisie.

Ze waren in de minderheid en minder goed bewapend, maar wisten desondanks de 1e Duitse cavaleriedivisie tegen te houden.

De vijf grensbataljons gingen zo goed en zo kwaad mogelijk verder met hun vertragingsacties tegen de 15.000 man tellende Duitse 1e cavaleriedivisie die langs drie routes optrok richting Afsluitdijk.

Bijna meteen rapporteerde de 1e Cavaleriedivisie in het noorden en de 11e Luchtlandingsdivisie in het zuiden verstijving van de Japanse tegenstand tegen verdere voortgang in de stad.

Early werd ondertussen versterkt door Kershaws divisie en de cavaleriedivisie van generaal-majoor Thomas L. Rosser.

Het jaar daarop kreeg hij het bevel over de 15e cavaleriedivisie.

In de campagne van 1800 in Zuid-Duitsland leidde Riesch een cavaleriedivisie onder Pál Kray in de Slag bij Stockach op 3 mei en in de Slag bij Messkirch twee dagen later.