Cellijnen

Het is mogelijk om virussen in elkaar te zetten, maar aangezien die op cellijnen gekweekt moeten worden zijn deze meestal slecht infectieus op mensen.

Gevoelige cellijnen worden daarbij besmet met een gewenste virusstam.

Hij kan gebruikt worden om zg. stabiele cellijnen te maken.

Toevoeging van deze fosfaatderivaten aan cellijnen leidt tot een sterke attractie van hematopoëtische precursor– en stamcellen.

Het is niet zo dat we na zoveel geslaagde proeven met muizen of humane cellijnen met zekerheid kunnen zeggen dat het veilig is.

Onsterfelijke cellijnen zijn gemakkelijk te gebruiken maar hebben door de jaren heen allerlei mutaties opgebouwd.

Voorlopig gebruiken nanodeeltjes als transportmiddel voor hun experimenten met cellijnen, maar voor een echte therapie is dat niet ideaal.

Zo zijn er zogeheten cellijnen: speciale, altijd maar doordelende cellen die in een tweedimensionaal laagje kunnen worden gekweekt op de bodem van kweekbakjes.

Drie populaire cellijnen bleken niet meer overeen te komen met het oorspronkelijke materiaal: ze waren door de tijd heen overgenomen door dikkedarm-, maag- en longkankercellen.

Zij verrichten ondersteunend werk voor het leger en NIH; van simpele routinearbeid tot het beheer van menselijke cellijnen en celculturen en het vervoer van dergelijk materiaal naar andere instituten.

De rol van de hierboven beschreven cellijnen bij het regenereren van hartspierweefsel in vivo moet nader bepaald worden.

Dit kan door stukjes van de chromosomen in kunstmatige cellijnen in te bouwen, zoals radiation hybrid, BAC, YAC.

De vervuiling van deze cellijnen in een laboratorium zou ergens tussen 1993 en 1996 hebben plaatsgevonden.