Centraalbouw

De nokhoogte van de zijbeuken van het schip, de sacristie en de uitbouwen in de oksels van centraalbouw en kruisarmen, schip of koor reikt tot de goothoogte van kruisarmen, schip en koor.

Het gebouw betreft een klassieke centraalbouw met een grote gouden koepel in het midden en vier kleinere gouden koepels op de hoeken van de kerk.

Eerst iets over het patroon van het Griekse Kruis en de centraalbouw.

Het huidige grondpatroon van de Grieks-Orthodoxe kerken is echter niet uit de ronde centraalbouw voortgekomen, maar doordat aan de basilica een dubbeltransept (kruisvorm) werd toegevoegd met vier gelijke armen waardoor de kruisplattegrond ontstond.

Centraalbouw kwam voor als Romeinse tempel en heeft een ronde omtrek als vorm (soms achthoekig).

De begrippen centraalbouw en koepelkerk worden vaak met elkaar verward.

San Vitale Het oosten ontwikkelde een eigen kerkbouw: centraalbouw met koepel.

De kerk is een goed voorbeeld van centraalbouw.

Het is een kerk van centraalbouw met een achthoekig grondplan.

In de meeste gevallen is de kerk een centraalbouw.

De kapel is een zeszijdige centraalbouw in neogotische stijl en dateert uit 1882.

De kerk staat op een beperkt stuk grond maar door drie vleugels aan de centraalbouw toe te voegen waarin ook plaats was voor galerijen, wist de architect een godshuis te bouwen dat plaats biedt aan 1.100 gelovigen.

De overeenkomsten met de San Vitale zijn terug te vinden in de achthoekige centraalbouw, de omgang met galerij, de overwelfde centrale ruimte, in de mozaïeken en in de uitgebouwde koor/kapelruinte.

Deze eerste kerk uit de 4e eeuw werd door brand verwoest, waarna onder keizer Justinianus I omstreeks 536 het huidige gebouw, centraalbouw in combinatie met axiaalbouw, werd geconstrueerd nadat hij daar in 532 de opdracht toe had gegeven.

Er werd een combinatie van lengtebouw en centraalbouw toegepast, zoals dit ook te vinden is in de Amsterdamse Vondelkerk van dezelfde bouwmeester.

Geschiedenis De kerk was in 1683 het eerste voorbeeld van centraalbouw in Friesland.

Het hernieuwde gebruik van de zuivere centraalbouw hangt samen met de Reformatie ; in gebieden die protestants waren geworden ontstond behoefte aan nieuwe kerken waarin het volk rondom de preekstoel wordt verzameld.

Het neogotische godshuis werd als centraalbouw in de vorm van een grieks kruis gebouwd aan de toenmalige Kaiser-Wilhelm-Straße (tegenwoordig Jasperallee).

In de Italiaanse renaissance werd de centraalbouw weer op grotere schaal toegepast, zij het vaak in combinatie met lengtebouw zoals bij de Sint-Pieterskerk in Rome.

Volgens deze theorie had de kerk als centraalbouw voltooid moeten worden.