Bekijk voorbeeldzinnen en woordvormen van Centralisme.

Centralisme

Centralisme betekenis

systeem waarin vanuit één punt regelend wordt opgetreden

Voorbeeldzinnen (20)

Het celibaat, de vrouw in het ambt, een grote rol voor leken, abortus of euthanasie, het homohuwelijk, minder centralisme – er was allemaal geen enkele discussie over mogelijk.

Het autoritaire partijmodel van het ‘democratisch-centralisme’ werd afgeschaft.

Volgens het westers centralisme heb je vast een punt.

De Groep van het Democratisch Centralisme steunde Trotski en voegde zich bij de Linkse Oppositie.

Dit betekent dat er over de te nemen stappen uitgebreid gediscussieerd wordt (democratie), maar dat na een meerderheidsbesluit de organisatie als geheel gebonden is aan het uitvoeren hiervan (centralisme).

De Bataafse Republiek werd ‘ondeelbaar’, wat inhield dat de provinciale autonomie verdween en ingezet werd op centralisme.

Als een van de oprichters van de kleine Parti Socialiste Unifié (PSU) streeft hij een deuxième gauche na, een tweede links, dat zich onderscheidt van de socialisten en communisten door zijn afwijzing van marxisme en centralisme.

De opmerkingen aan het begin van dit stukje hebben ook invloed: het centralisme van Den Haag, de sectorale indeling van departementaal beleid, die “risico-regel reflex” van het parlement, dat denkt dat het overal over gaat.

In feite is men daarmee weer terug bij het democratisch centralisme van de CPN, dat door een Franse communist als volgt werd omschreven: ‘Het Centraal Comité heeft het recht om een emmer water van de 4e verdieping naar beneden te gooien.

In de voormalige socialistische republieken noemde men vergelijkbare topdownsystemen 'democratisch centralisme'.

Nadat de oude klasse opzij was geschoven, kwam er reactie tegen het jacobijnse centralisme dat geen rekening hield met de Baskische eigenheid.

Want het toekomstige pontificaat van paus Benedictus XVI is samen te vatten met drie keer de letter c: continuïteit, centralisme en conservatisme.

Welnu, de Belgische regeringen hebben altijd een geest van bruxello-centrisme, of eigenlijk centralisme in het algemeen, uitgeademd.

Beide strekkingen, gematigden en radicalen, groeven zich meer en meer in het eigen gelijk in en vaak namen de onderlinge twisten de bovenhand op de strijd tegen de zogenaamd gemeenschappelijke vijand, het Spaans centralisme.

In 1947 werd ze lid van de communistische partij, maar net als Lukács ontwikkelde ze zich tot een kritische marxist, die zich verzette tegen het vanuit de Sovjet-Unie gedicteerde centralisme.

Als een beschrijving van ‘democratisch centralisme’ is het misschien zo gek nog niet, een stemprocedure om verschillende meningen te aggregeren tot een gezamenlijk besluit waar iedereen zich aan zal houden.

De Franse maatschappij is namelijk ingedeeld volgens de tradities van bestuurlijk centralisme en sociale hiërarchie.

Het centralisme rekent op de tendentiële vermindering van het kritische bewustzijn, van het initiatief en de onafhankelijkheid van het individu; het rekent op de blinde ondergeschiktheid van de massa aan het ‘centrum’.

Toch kwam Hitler in verzet tegen het centralisme van de Weimarrepubliek.

De Zalmsnip was een voorbeeld van lachwekkend centralisme.