Cepheïden in een zin

Astronomen kunnen Type Ia supernova’s en Cepheïden gebruiken om de afstand tot verre sterrenstelsels nauwkeuriger te bepalen.

Daardoor kan een periode-lichtkracht-relatie (zoals bij de Cepheïden) afgeleid worden.

Dit alles leidde tot de belangrijkste ontdekking in de sterrenkunde van die tijd, de relatie tussen de periode en de helderheid van cepheïden.

Rond het midden van de 20e eeuw werden belangrijke problemen met astronomische afstandsmetingen opgelost door Cepheïden in verschillende klassen te verdelen, beide met sterk verschillende eigenschappen.

Door deze eigenschap zijn het goede ijkpunten om de afstand te berekenen: twee Cepheïden met dezelfde puls hebben ook dezelfde lichtkracht, dus als een van de twee minder sterk is dan de andere, staat hij verder weg.

Deze infraroodtelescoop wordt niet gehinderd door stof en kan met zijn grote spiegel en gevoelige optiek het licht van cepheïden gemakkelijk scheiden van dat van naburige sterren.

Hubble kan afzonderlijke cepheïden onderscheiden in sterrenstelsels op meer dan honderd miljoen lichtjaar afstand en kan de periode meten waarin deze sterren van helderheid veranderen.

Maar het vermoeden dat er toch foutjes in de Hubble-metingen konden zijn geslopen naarmate deze naar verder van ons verwijderde cepheïden was gaan kijken, bleef bestaan.

Voor het onderzoek lieten wetenschappers de telescoop onder meer kijken naar verschillende sterrenstelsels die samen zo’n 1000 cepheïden herbergden, waaronder ook het verste sterrenstelsel waarin metingen aan een cepheïde zijn gedaan.

Er schuilt wel een addertje onder het gras: er bestaan namelijk twee soorten cepheïden, en de ene soort is veel jonger dan de andere.

Maar in dat jaar ontdekte dat er eigenlijk twee soorten Cepheïden zijn.

Deze ster staat model voor de zogeheten Cepheïden.

De locatie van Cepheïden in het Hertzsprung-Russelldiagram.

In een elliptisch sterrenstelsel komen geen Cepheïden voor.

Net als bij de klassieke cepheïden is voor de RR Lyrae-sterren het verband tussen periode en lichtkracht goed bekend en daardoor zijn zij nuttig om afstanden te bepalen in het heelal.

Omdat Cepheïden erg helder zijn, kan men ze nog ontdekken in andere melkwegstelsels en dus tegelijk de afstand naar dat melkwegstelsel bepalen.

Onderzoek naar cepheïden Tijdens haar carrière ontdekte Leavitt meer dan 2400 sterren die niet altijd even helder waren, ongeveer de helft van het aantal veranderlijke sterren dat destijds bekend was.

Ongeveer 3 % van de sterren zijn Cepheïden.

RR Lyrae sterren worden op alle galactische breedtes gevonden, in tegenstelling tot de klassieke Cepheïden, die bijna alleen voorkomen in het vlak van de Melkweg.

Ze zijn dus ouder dan de klassieke cepheïden.