Chökyi

Aansluitend werd Chökyi Shenyen leermeester aan het Shakor Dratsang-college van het Drepungklooster.

In Chökyi Jungne kreeg de Gar-bris-traditie een nieuwe impuls en zijn stijl wordt dan ook benoemd als de Nieuwe Gar-bris-stijl.

Lobsang Chökyi Gyaltsen heeft veel boeddhistische geschriften nagelaten en heeft ook veel poëzie geschreven.

Tenzin Gyatso en de Tibetaanse regering hadden tot dan toe altijd geweigerd Lobsang Trinley Chökyi Gyaltsen te erkennen.

Trichen Chökyi Shenyen had een groot aantal volgelingen, waarvan Lhawang Peljor de bekendste was.

Trichen Chökyi Shenyen trok zich op de leeftijd van 70 jaar terug in het Dewachenklooster in Nyethang nabij Lhasa.

De veertiende shamarpa Mipam Chökyi Lodrö heeft de Trinley Thaye Dorje aangewezen als kandidaat.

Aan het eind van dat jaar 1937 overleed Thubten Chökyi Nyima na veertien jaar in ballingschap in China geleefd te hebben.

De huidige veertiende shamarpa Mipam Chökyi Lodrö zet het conflict in een context waarin de gelug ook nu nog streeft naar overheersing van alle andere tradities en die van de karma kagyü in het bijzonder.

De meeste afdelingen gebruiken de tekstboeken van Jetsünpa Chökyi Gyaltsen (1469-1544), net als dat bij Ganden en Sera het geval is.

Gendün Chökyi Nyima wordt ook wel gezien als een van de jongste politieke gevangenen ter wereld.

Hij werd ontdekt door een zoektocht en werd door de achtste shamarpa Pälchen Chökyi Döndrub bevestigd als karmapa.

Lobsang Chökyi Gyaltsen werd daarmee in de chronologie de vierde pänchen lama.

Na de dood van Ngawang Losang Chökyi Nyima Tenzin Wongchuk in 1924 trachtte het communistische regime de selectie van een nieuwe tulku te voorkomen.

Hij was leraar in de klassieke geschriften van de negende pänchen lama Thubten Chökyi Nyima (1883-1937) tijdens diens jeugd.