Chabon in een zin

Raimi en scenarioschrijver Alvin Sargent namen samen de scenario's geschreven door Gough, Millar, Koepp en Chabon door om te zien wat mogelijk bruikbaar was voor de uiteindelijke film.

Chabon vertelt over ‘Guardians of the Galaxy’, een superheldenfilm die hij met zijn zoontje bezocht, met striphelden waarop de schrijver in zijn jeugd zo gek was.

En dan is er nog iets bijzonders aan deze roman: die is opgezet als een autobiografie waarin verteller ‘Michael Chabon’ het levensverhaal van een fictieve grootvader uit de doeken doet.

Michael Chabon (53) schreef na zijn debuut ‘De geheimen van Pittsburgh’ een fantasyboek voor jongeren, een middeleeuws feuilleton en ‘De wonderlijke avonturen van Kavalier & Clay’, waarmee hij de Pulitzer Prize won.

Vanaf daar is het een kleine stap naar de door Chabon verfoeide president Trump en diens Israëlbeleid, waar hij alleen maar met machteloos onbegrip over kan praten.

Als je dat leest, weet je bijna zeker dat zelfs de docenten van Michael Chabon het lied van Rotten moeten hebben gekend, als ze het al niet een ‘veelzeggende samenvatting van de tijdgeest’ vonden.

Bovenstaand verhaal komt uit Handboek man, waarin Chabon zijn rol als zoon, echtgenoot en vader van vier jonge kinderen onderzoekt.

Chabon kan het niet nalaten, in de traditie van het goedkope stripverhaal, iedereen en alles te overgieten met een bizarre vertelsaus, waardoor alles buitensporig en vreemd wordt.

Dat blijkt ook uit The Amazing Adventures of Kavalier & Clay, de roman waarmee Michael Chabon een jaar geleden de Pulitzerprijs won.

De holocaust is nog wel altijd in grote mate aanwezig – in het werk van Jonathan Safran Foer, Michael Chabon en Philip Roth – maar, misschien wat plomp gezegd, er wonen nog altijd meer joden in de VS dan in Israël.

Het filmscenario is gebaseerd op de roman van Michael Chabon "The yiddish policemen's union", een onderzoek naar de moord op een aan heroïne verslaafd schaakwonderkind in de ijskoude plaats Sitka in Alaska.

Maar door subtiele details en wonderlijke verlangens weet Chabon een overtuigende vertelling neer te zetten.

Chabon onderscheidt zich van hen door een veel minder rauwe literatuur te schrijven.

Het scherpst is Chabon in zijn essays over de bedreiging van de verbeeldingskracht van kinderen.

Ondanks een baardje ziet Michael Chabon er op de zilverkleurige afbeelding bijna androgyn uit, alle rimpels en oneffenheden zijn weggephotoshopt, zijn lange haar is gestileerd opzij gekamd.

Sitka is bij Chabon sinds 1947 een miljoenenstad geworden die over zijn hoogtepunt heen is.

Want die bestaat best bij Chabon, de liefde.

Ze beloven interviewfragmenten met onder anderen Norman Mailer, Joan Didion, Susan Sontag, James Baldwin, Noam Chomsky, Michael Chabon en Timothy Garton Ash.

Cynthia Oznick, de bekende joods-Amerikaanse schrijfster, zei ooit over Chabon dat hij joods is, Amerikaans en een schrijver, maar dat hij geen joods-Amerikaanse schrijver is.

Dan gaat hij praten tegen zijn kleinzoon Michael Chabon, schrijver.