Cheliceren in een zin

Bij een aantal rolspinnen zijn zeer brede tracheeën aanwezig in de cheliceren, die gezien kunnen worden als luchtzakken.

De aanhangsels bestaan uit een paar cheliceren, een paar pedipalpen en vier paar looppoten, net als bij spinnen het geval is.

De cheliceren zijn voorzien van grote trek- en buigspieren die middels pezen verbonden zijn met het lichaamspantser.

De cheliceren zijn zeer gevoelig en hebben drie tot vier miljoen tastzintuigjes aan de buitenzijde.

De kaken van de bastaardschorpioen worden de cheliceren genoemd, hiermee worden prooidiertjes fijngekauwd.

De spijsvertering begint met het fijnmalen van een prooi door de cheliceren.

Deze is gelegen aan de cheliceren van de spin.

Duidelijk zichtbaar zijn de zeer grote kaken of cheliceren.

Het tweede paar is duidelijk veel groter en is aan de zijkanten van de cheliceren gepositioneerd.

Om te rusten of te overwinteren weeft de boekenschorpioen een omhulsel van vijf tot zeven millimeter met spinsel afkomstig uit klieren in de cheliceren.

Rechtkakigen hebben parallelle, naar voren staande en naast elkaar gelegen cheliceren die onafhankelijk van elkaar kunnen worden bewogen.

Spinnen worden verdeeld in twee groepen op basis van de bouw van de cheliceren.

Tijdens het spuiten worden de cheliceren heen- en weer bewogen om zo een zigzagdraad te verkrijgen wat het effectieve oppervlak vergroot.

Vervellingshuid van de kruisspin, iets linksonder van het midden is de huid van de cheliceren te zien.

Rechtkakigen hebben cheliceren waarvan de basis in het verlengde van het lichaam is gepositioneerd.

De cheliceren zijn relatief groot en worden voor het vasthouden van de prooi (kleine springstaarten) gebruikt.

De cheliceren kunnen - gezien vanaf de lichaamsas - alleen van boven naar beneden bewegen.

De kop draagt krachtige kaken, bij de spinnen worden deze wel cheliceren genoemd.

Er is zelfs beschreven dat de spin met zijn poten onder water beweegt om visjes te lokken die vervolgens met de cheliceren worden gegrepen.

Mannetjes van de zeer giftige roodhoofdmuisspin (Missulena occatoria) hebben een overwegend diepzwart lichaam maar een afstekend blauw achterlijf en een bloedrode bovenzijde van de kop en kaken (cheliceren).