Cherubs

Deze cherubs hadden hun vleugels uitgespreid, als een beschutting boven het deksel, en stonden met de gezichten naar elkaar toe.

Hossfeld (Uitg.), Zion – Ort der Begegnung (FS L. Klein; BBB 90), Frankfurt, pag. 503-529 Zoals vaak in afbeeldingen in het antieke Oosten flankeerden de cherubs in deze versiering waarschijnlijk de palmetten.

Ook op deze kleden waren cherubs geborduurd, aan de binnenzijde.

Boven op het verzoendeksel staan twee gestalten die cherubs worden genoemd: ze hebben iets van engelen, maar kunnen ook het gelaat van een dier hebben.

Van het hier afgebeelde Water Cherubs uit 1936 zijn dertig exemplaren gedrukt, op drie soorten papier.

Cherubs stellen in het Oosten betekent dat de mens niet meer in staat is om het mysterie van het geloof in te gaan.

Engelen worden, zo lezen we in de Bijbel, tot de dienst van God uitgezonden, terwijl we de cherubs vooral aantreffen waar God Zelf is, daar waar zijn heerlijkheid zich openbaart.

Er zijn troonengelen, cherubs, overheden, engelen der gemeente, boden, en er is ook de engel des Heren.

Er waren Cherubs boven de ark.

De profetie over Tyrus (met name Ezechiël 28: 11-19) is door uitleggers wel in verband gebracht met de hoge gevallen engel (een cherubs) die ook wel de duivel of de satan wordt genoemd.