Chlooratomen in een zin

Elk niobiumatoom is gebonden aan 6 chlooratomen, waarbij 2 chlooratomen een brug vormen tussen de niobiumatomen.

Tafelzout bestaat uit natrium- en chlooratomen.

Hierbij komen chlooratomen vrij die ozonmoleculen vernietigen.

De chlooratomen en het zuurstofatoom liggen in het xy-vlak rond het centrale koolstofatoom op positie (0,0,0).

Elk blok heeft een merkteken, gemaakt van dezelfde ‘gaten’ in het raster van chlooratomen.

Het team van Otte gebruikt chlooratomen op een koperoppervlak, omdat daarin de zoutachtige bindingen niet erg sterk zijn maar wel stabiel.

Maar in plaats van drie lompe letters hebben zij een hele toespraak van Nobelprijswinnaar Richard Feynman met 60 duizend chlooratomen uitgeschreven op een onzichtbaar klein oppervlak.

Dit gas bestaat uit twee aan elkaar gekoppelde chlooratomen en werd voor het eerst beschreven in 1774 door de Zweedse apotheker Carl Scheele.

Bahcall had berekend dat per maand ongeveer twintig neutrino's zouden reageren met de chlooratomen.

Berylliumchloride is een covalente verbinding met een polymere ketenvormige structuur, waarbij ieder berylliumatoom tetraëdrisch omringd is door vier chlooratomen.

De molecule bestaat uit een benzeenring waarop vier chlooratomen gesubstitueerd zijn.

In beide structuren zijn discrete WCl 6 -octaëders te herkennen en de chlooratomen vormen vrijwel dezelfde dichtste stapeling.

Ook tinhalogeniden waaraan een deel van de chlooratomen al vervangen is door organische groepen ondergaan deze reactie.

Zijn er daarentegen (sterk) elektronenzuigende groepen aanwezig (bijvoorbeeld 3 chlooratomen ), dan worden de elektronenwolk rondom het carbokation minder dens, waardoor de positieve lading gedestabiliseerd wordt.

Gesubstitueerde bifenylen De met meerdere chlooratomen gesubstitueerde bifenylen pcb's werden als elektrische isolatie in condensatoren en als warmtewisselaar gebruikt.

Het is gebonden aan twee zuurstofatomen via dubbele bindingen en aan twee chlooratomen middels een enkele binding.

In de chloorgesubstitueerde ethaanzuren (aantal chlooratomen) en propaanzuren (afstand tot de zuurgroep) is het effect te zien van de elektronenzuigende werking van chloor op de zuurconstante.