Christus in een zin

De oudste vindplaats dateert uit de IJzertijd en Romeinse tijd, van ongeveer 800 voor Christus tot 450 na Christus.

De onderzoekers keken naar de genetische opbouw van menselijke resten van 2.400 voor Christus tot 1.600 na Christus.

Christus geeft Reprobus hierna de naam Christoffel (Christoforus), wat zoveel betekend als ‘drager van Christus’.

De letters staan voor de Latijnse zegenspreuk "Christus Mansionem Benedicat", dat betekent "Christus zegene dit huis".

Hij getuigt hiervan in eigen persoon: Met Christus ben ik gekruisigd: ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij.

Waar zij steeds dieper verbonden wordt met God en Christus, doordat steeds meer mensen de volheid van Christus bereiken.

Ieder in zijn eigen rangorde: als eerste en voornaamste Christus, vervolgens, bij zijn komst, zij die Christus toebehoren.

Ik mis de legende, dat de rozemarijn struik even hoog als Christus lang en even oud als Christus zou worden.

De meeste beelden dateren uit de periode tussen de tweede eeuw voor Christus en de eerste eeuw na Christus.

De leden van Christus' gemeente krijgen gezamenlijk en persoonlijk deel aan de genadegaven van Christus.

Christus is het hoofd van iedere man, en de man het hoofd van de vrouw, en God het hoofd van Christus.

Achter het ruitje van zijn voordeur de tekst 'Christus mansionem benedicat': Christus zegene dit huis.

Jezus Christus en de sabbat "En Hij [Jezus Christus] zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat.

Zijn motto was: Met Christus ben ik gekruisigd en toch leef ik, dat is niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij; Galaten 2:20.

Ten tijde van Jezus Christus werd er nog aan het gebouw gewerkt, dat uiteindelijk in 70 na Christus werd verwoest door de Romeinen.

Het lijden van Christus werd ook uitgebeeld op de zgn. Ecce homoprentjes (ziet de mens): een portret van Christus met doornenkroon.

Kort staat tegenover lang, dag tegenover nacht, koud tegenover warm etc. Christus tegenover de anti-Christus, de gevallene de zondaar.

De stad werd zeker vanaf het zesde millennium voor Christus al bewoond en speelde vanaf 2300 voor Christus een centrale rol in de regio.

Van ongeveer 2000 voor tot 900 na Christus bouwden zij een rijk cultureel erfgoed op, met hun hoogbloei vanaf de derde eeuw na Christus.

Een neolithische nederzetting die tussen 3100 voor Christus en 2500 voor Christus bewoond was.