Chromatisch

Het is een clique met chromatisch getal 3. Voor elke subgraaf van deze graaf is het cliquegetal gelijk aan het chromatisch getal.

Als van een grote secunde de hogere toon chromatisch met een halve toon verhoogd is, spreekt men van een overmatige secunde.

Als van een kleine secunde de hogere toon chromatisch met een halve toon verlaagd is, spreekt men van een verminderde secunde.

Dit was zeer ongebruikelijk, maar hiermee kreeg Gouda een uniek compleet chromatisch spel.

Het spel bestond uit de reeks e 2 -fis 2 -gis 2 -chromatisch-fis 4 zijnde 25 klokken.

In 1938 speelde hij bijvoorbeeld in zijn eigen band met chromatisch gecoördineerde percussie.

Vandaag de dag is er een carillon met de reeks G 0 -C 1 -D 1 -Chromatisch-c 5 die als zodanig aan het klavier is aangesloten.

Het is wel een ongewone symfonie, met zijn eerste deel dat opent met een bucolisch thema met een tamelijk stug volgehouden metriek, waarna opeens een veel springeriger en chromatisch gegeven zijn intree doet, dat prompt overgaat in een fuga.

In het eerste van de heeft de bas maar één toon, die pas tegen het slot chromatisch afdalend gezelschap krijgt van twee andere.

Ook in die chromatisch voortkronkelende melodieën herken je de laatromantiek.

Anders kun je net zo goed een chromatisch accordeon kopen!

Het instrument is daarmee chromatisch (een toonladder die alle twaalf tonen van de westerse gelijkzwevende stemming bevat).

Het klavier staat op de linkerkant; over het algemeen volledig chromatisch, met een reikwijdte van vier ('do' tot 'do') tot vijf ('sol'/'si' tot 'fa') octaven.

Een paar jaar eerder had hij nog geklaagd over het ontbreken van een concreet bewijs dat alle toonsoorten zowel diatonisch, chromatisch als enharmonisch straffeloos konden worden toegepast.

De laatste herhaling, die in de trombones en de lage trompetten/de lage cornetten (een ongebruikelijke combinatie voor die tijd) wordt verklaard, wordt om een vijfde verhoogd, chromatisch veranderd en uitgebreid.

De meeste xylofoons op scholen zijn niet chromatisch omdat de aanschaf daarvan nogal duur is.

De onderste snaren zijn echter ongedeeld en zijn chromatisch gestemd, dus in halve tonen oplopend.

Deze chromatisch opgebouwde akkoorden zijn minder dissonant dan je van een chromatische reeks zou verwachten; er is eerder sprake van een diffuse, wat spookachtige klank.

Deze toonladder verschijnt in diverse liggingen en wordt vaak chromatisch gevarieerd, vooral aan het eind van het werk, waar de coda (epiloog) begint.

Een aantal chromatisch tegen elkaar liggende tonen in polyfonievorm in met name de strijkersgroep geeft een huiveringwekkend beeld van vrijkomende kleine vernietigende wervelwindjes, waardoor het eens zo machtige en harde steen langzaam verbrokkeld.