Chromosomen

Homologe chromosomen zijn twee overeenkomstige chromosomen in een celkern. Doorgaans, ook bij de mens, komen chromosomen voor in paren van homologe chromosomen, waarbij één exemplaar van de moeder komt en het andere van de vader.

Voorafgaand aan iedere celdeling verdubbelen zich de 46 chromosomen in de celkern tot 92. Tijdens de celdeling worden die 92 chromosomen dan weer verdeeld over de twee nieuw te vormen cellen, zodat elke cel uiteindelijk weer 46 chromosomen bevat.

Ze hebben namelijk niet twee X chromosomen gevonden, maar 'alleen x chromosomen'.

Bovendien wordt telkens slechts een van de twee (homologe) chromosomen doorgegeven, en zijn er verschillende combinaties mogelijk van deze chromosomen.

De chromosomen van de twee celkernen worden bij elkaar gevoegd, zodat de hieruit ontstane kern diploïde is (2n, een dubbel aantal chromosomen).

De identieke chromosomen heten Z-chromosomen, en het andere chromosoom heet W-chromosoom.

Dit dubbele aantal chromosomen wordt vervolgens over de dochtercellen verdeeld en wel zo dat iedere dochtercel over precies dezelfde chromosomen beschikt.

Ze ontdekte dat bij sommige soorten de chromosomen bij beide seksen verschillend zijn en dat waarneembare verschillen in chromosomen gekoppeld kunnen worden aan fysieke verschillen, namelijk of een individu mannelijk of vrouwelijk is.

Het geslacht van vogels wordt bepaald door twee chromosomen: Z en W. Een vogel met twee Z-chromosomen is een mannetje.

Dit betekent dat mannetjes één set chromosomen hebben (haploïd) en vrouwtjes twee sets chromosomen (diploïd).

Er zijn ook mensen met x0-chromosomen (syndroom van Turner) of xxy-chromosomen (syndrome van Klinefelter).

Organismen die zich geslachtelijk voortplanten hebben veelal één set chromosomen van hun vader en één set chromosomen van hun moeder ontvangen.

Bij een vierde groep van chromosomen, de telocentrische chromosomen, vormt het centromeer het uiteinde van het chromosoom.

Bij hem of haar zat dan een van de chromosomen 21 vast aan chromosoom 14, of zaten twee chromosomen 21 aan elkaar.

Bij transseksuelen met XY-chromosomen ziet dit er uit als bij een niet-transseksuele vrouw (met XX-chromosomen dus).

Bovendien wordt telkens slechts één van de twee (homologe) chromosomen doorgegeven, en zijn er verschillende combinaties mogelijk van deze chromosomen.

De chromosomen vormen tijdens de paring ringen, waardoor alleen de uiteinden van de chromosomen met elkaar paren.

Een diploïde cel deelt zich daarbij zodanig dat er dochtercellen ontstaan met een enkel aantal chromosomen in de kern ( haploïde cel, 1n, een enkel aantal chromosomen).

Het is een vrij kleine Akodon-soort met 36 chromosomen en een FN van 42. De sympatrische soort A. montensis heeft 24 chromosomen en leeft in bossen in plaats van grasland.

Het somatische (of sporofytische ) aantal chromosomen 2n is daarom gelijk aan 2x en zodoende het laagste aantal somatische chromosomen van de betreffende verwantschapsgroep.