Churchills

Churchills standbeeld “is een permanent aandenken aan het feit dat hij dit land - en heel Europa - gered heeft van een fascistische en racistische tirannie”, schrijft hij in een reeks tweets.

Opvallend is overigens dat de leden van het Britse Lagerhuis weinig onder de indruk waren van deze speech, die tegenwoordig alom wordt gezien als een van Churchills hoogstandjes.

Sommige van Churchills militaire acties werden later controversieel genoemd.

Ze spreken daarbij "te strijden op de stranden en in de straten", wat wederom verwijst naar Churchills befaamde We shall fight them-speech.

Frederick Churchills scheenbeen moest worden verwijderd en hij werd weggemaakt met wat Liston noemde ‘een yankeefoefje… om mannen bewusteloos te maken’.

Rutte is Churchills anti-pode,alles wat R. aanraakt gaat ruiken of verschrompelt tot immoraliteit en leugens.

De schrijver behandelt behalve politieke intriges en ontwikkelingen ook andere aspecten van Churchills eerste dagen als premier, waaronder zijn redenaarskunst.

Ondanks dat ik Churchills doorzettingsvermogen, strategische inzicht en humor waardeer, past hij naadloos in het rijtje grote slagers uit het verleden.

Het verblufte me, hoewel andere historici ook al kort (in artikelen of hoofdstukken) over Churchills rol hebben geschreven, dat daar nog geen boek over bestond.

Hoe werd er gereageerd op Churchills ideeën, zo kort na de Tweede Wereldoorlog?

De grootste vlek op zijn toch al racistische blazoen was, aldus zijn critici, Churchills optreden tijdens de Bengaalse Hongersnood van 1943.

De nieuwe Britse Labour-premier Keir Starmer zei tijdens een bijeenkomst van de Europese Politieke Gemeenschap in Churchills geboortehuis Blenheim Palace: „Een nieuwe storm trekt samen boven ons continent.

Weet u zeker dat u foto’s van Churchills War Rooms als decor wilt gebruiken?

Dat komt ongetwijfeld door Churchills redenaarstalent, maar ook door een levensgroot probleem van koning George VI: hij stotterde.

In onze maatschappij moeten er zowel „Chamberlains” als „Churchills” zijn.

Morgan, Burt en enkele andere afgevaardigden, onder wie Churchills kleinzoon Nicholas Soames, staan binnen de regeringspartij bekend als de meeste eurogezinde Conservatieven.

Zij doet ook volledig recht aan Churchills meesterlijke beheersing van de retoriek en het Engels.

Churchills kop rolde al tijdens de Dardanellen-campagne.

De sigaar is bijzonder omdat het sigarenbandje met Churchills naam er nog op bevestigd is.

En toen Eden in 1955, na Churchills tweede premierschap, eindelijk Downing Street 10 kon betrekken, sprak Churchill de vrees uit dat ‘Anthony het niet kan’.