Ciborie

Wie wil, kan nog in de kerk blijven om bij de ciborie te bidden en te waken, als het ware bij Jezus op de Olijfberg.

Daarbij wordt onder andere vermeld dat hij "het ciborie heeft laten bouwen en versieren, dat achter het altaar van de heilige Servaas staat".

Echter door een wonder is de hostie, zonder dat iemand heeft kunnen zien hoe, uit de ciborie in zijn mond terechtgekomen.

Als er een ciborie is dan zou die gesloten maar zonder velum reeds op het altaar staan.

De ciborie komt niet vroeger dan de 13de eeuw voor.

Bernini koos voor een ciborie – altaar, waarvan de vier gewonden zuilen van brons de gedachten van de tempel van Salomon in Jeruzalem moesten oproepen, en plaatste deze op een marmeren podium.

Een ciborie uity 1700 en een monstrans uit 1715 zijn uitgevoerd in een veel uitbundiger barokke stijl.

Daaraan herinnert de ciborie waarmee ze is afgebeeld.

Bernini koos voor een ciborie–altaar, waarvan de vier gewonden zuilen van brons de gedachte aan de tempel van Salomo in Jeruzalem moesten oproepen, en plaatste deze op een marmeren podium.

De ciborie of schaal met nog niet-geconsacreerde hosties en kelk worden door hen aan de priester gegeven.

In het midden bemerkt men een tabernakel met erop een ciborie geschilderd.

Ciborie met deksel op ronde voet, versierd met bloemen, bladranken, engelfiguurtjes, granaatappels.

De ciborie is in de katholieke liturgie de kelk waarin de geconsacreerde hosties worden bewaard.

In het priesterkoor is het hoogaltaar van Baldassarre Peruzzi uit 1532 met een bronzen ciborie van Vecchietta en vier engelen met kandelaars op de plaats waar eerst de Maesta van Duccio stond.

Verder voerde hij een aantal kleine dingen in, als de hostieschaal oftewel de ciborie en de 'kristalkelk'.