Citroengele

Geen citroengele koraalzwammen, geen eikhaas en godzijdank geen groene knolamaniet.

Watermeloenrode lippen, een perzikkleurig waasje op de ogen, wangen als frisse clementines en citroengele nagels.

Het hekwerk is koningsblauw met op de pijlers een citroengele gekrulde vorm.

Het is al sinds de late Middeleeuwen een oude gebruiksplant die naast sierplant ook nog eens een citroengele en olijfgroene verfstof leverde en die als zandbinder ingezaaid werd.

Hij verschilt van de grauwe buulbuul door de citroengele anaalstreek en een lichte ring rond het oog.

Jonge mannetjes en de vrouwtjes hebben aanvankelijk een citroengele grondkleur van het achterlijf, later donkergeel tot strokleurig.

Kenmerkend zijn de mosgroene mantel, een duidelijke maar dunne donkergroene oogstreep en daarboven een citroengele wenkbrauwsteep.

Ze droeg een uit schapenwol geknoopte gordel, en over het gelaat een sluier van helrode of citroengele kleur, wat de feestkleur schijnt te zijn geweest.

Beleefd geven we de citroengele 3-deurs Seat Ibiza met vier stoere jonge mannen voorrang.

Het citroengele Hotel Des Indes aan het Haagse Lange Voorhout is misschien wel het bekendste hotel van het land.

De citroengele kleur van het tijdschriftje heeft inmiddels plaats gemaakt voor warm oranje en dat heeft alles te maken met het nieuwe logo.

Andere bomen kleuren vurig rood en fluorescerend magenta tegen een citroengele lucht en paarsblauwe achtergrond.

Hij sneed fuchsia en citroengele rozen, bordeauxrode dahlia’s en korenbloemblauwe riddersporen uit zijn struiken en hing de bloemen op aan transparante draden voor een blauwe, papieren achtergrond.

Smaak: een lekker ouderwets droogboontje met citroengele kleur.

De kleur van de vacht is wit met citroengele aftekening, maar de iets meer oranje aftekening is ook toegestaan.

Wijn met een mooie citroengele kleur.

De citroengele honingklaver (Melilotus officinalis), ook vaak Akkerhoningklaver genaamd, is een tweejarige- of meerjarige plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae).

De in 1888 ingestelde Dienstonderscheiding voor Officieren en Manschappen na 21 jaar Dienst was een zogenaamde " schnallen ", een gesp op een stukje groen lint met twee citroengele strepen langs de rand.

Het kruis Íe Klasse werd aan een 3 centimeter breed groen lint met groen-citroengele bies op de linkerborst of in het knoopsgat gedragen.

De bovenzijde van segment 2 toont een citroengele spijkervormige vlek.