Clavecin

Een verdere mijlpaal in zijn oeuvre zijn de Pièces de clavecin en concerts en zijn Pièces de clavecin.

Een verder mijlpaal in zijn oeuvre zijn de Pièces de clavecin en concerts en zijn Pièces de clavecin.

In 1397 werd voor het eerst in een document expliciet geschreven over een clavicembalum, door de Italianen omgevormd tot clavicembalo en door de Fransen tot clavecin.

In 1742 verscheen zijn Second livre de pièces de clavecin met zes suites.

In zijn in manuscript behouden hoofdwerk Livre de clavecin, dat na zijn dood verscheen, verenigde hij 217 eigen en 38 bewerkingen van vreemde composities voor klavecimbel, die systematisch in alle Dur- en Moll-toonsoorten zijn gezet.

Met name in haar Pièces de Clavecin qui preuvent se jouër sur le Viollon uit 1707 is die invloed aanwezig, maar ook in haar cantates.

Enkele van zijn bekendste werken zijn Lamentations Du Jeudi Saint, Missa Solemnis en Pièces de Clavecin.

In 1716 volgden het tweede klavecimbelboek en de L'Art de toucher le clavecin.

In 1750 verscheen in Brussel zijn Troisième livre de pièces de clavecin dat opgedragen was aan de landvoogd.

In 1785 (in het 9e levensjaar) publiceerde hij zijn eerste compositie in het Journal de Clavecin, een Rondo voor het Fortepiano, een instrument dat via Andreas Silbermann naar Frankrijk gekomen was en de plaatsvervanger van het klavecimbel werd.

Ook François Couperin besteedde in zijn boek L'art de toucher le Clavecin (Parijs, 1717) aandacht aan versieringen.

Eerder circuleerden al klavecimbelstukken van Couperin in manuscriptvorm en de uitgever Ballard had al in 1707 stukken anoniem opgenomen in Pièces choisis pour le clavecin.

Hij publiceerde daar ook zijn Pièces de clavecin.

Op het titelblad van de in 1778 in Parijs gepubliceerde zes sonates voor klavecimbel op. 1 is vermeld: Madame Ravissa de Turin, Maïtresse de Clavecin et de Chant Italien.

Zijn algemene stijl leunt aan bij die van zijn Italiaanse tijdgenoten, zijn Pièces de Clavecin zijn door Jean-Philippe Rameau beïnvloed.

Zijn eerste composities bundelde hij in het werk Petites suites de pièces de clavecin dat omstreeks 1737 verscheen.