Cliffortianus

Voor de interpretatie van namen in de Species Plantarum en de typen waarop ze zijn gebaseerd, is de Hortus Cliffortianus in veel gevallen onmisbaar.

Hortus Cliffortianus ligt in het feit dat het boek de basis vormt voor het verdere werk van Linnaeus.

De bioloog Carolus Linnaeus schreef in zijn boekwerk Hortus Cliffortianus dat hij in dat jaar tussen Haarlem en Amsterdam de zwam, in het riet langs de weg, zag groeien.

Dit resulteerde in het boek Hortus Cliffortianus, dat in 1738 te Amsterdam op kosten van zijn mecenas verscheen.

Dit werd de Hortus Cliffortianus.

De Hortus Cliffortianus is het eerste werk van hem waarin hij zijn systeem kon toepassen op een collectie planten van over de hele wereld.

Het aantal door Linnaeus behandelde soorten in de Hortus Cliffortianus is 2.536.

In de Genera en dus ook in de Hortus Cliffortianus zijn de bloemplanten ingedeeld volgens het systeem van Linnaeus: het aantal meeldraden van de bloem bepaalt de klasse, het aantal stempels bepaalt de orde binnen de klasse.

Weinig blijft over van de 'Hortus Cliffortianus' zoals Linnaeus het toen kende.

Linnaeus noemt hem (in Hortus Cliffortianus en in Species Plantarum ) inderdaad "Bocco" (genetivus: bocconis).