Clodius in een zin

Aangezien Cicero als consul in 63 v.Chr. had gezorgd voor de standrechtelijke executie van vijf mannen, lijdt het geen twijfel dat hij het doelwit van Clodius' wetsvoorstel is geweest.

Cicero verdedigde Milo wel (en publiceerde achteraf zijn pleitrede "Pro Milone"), maar de rechtbank werd zo zwaar "bewaakt" door de bende van Clodius, dat er van een eerlijk proces nauwelijks sprake kon zijn.

Clodia heette oorspronkelijk Claudia, maar ging haar naam volgens de volkse uitspraak spellen - net als haar halfbroer Publius Clodius - om zich populairder te maken bij het volk.

Clodius Albinus op een Romeinse munt uit 194 n.Chr.

De rechters oordeelden dat Clodius buiten voorkennis van Milo gewond was, maar dat hij, na verwondingen, op bevel van Milo was vermoord.

Gaius Clodius Vestalis in 41 v.Chr. liet slaan, is een zittende vrouwelijke gestalte afgebeeld, die als toespeling op de Vestalin Claudia wordt geïnterpreteerd.

Het doel van de wet was eigenlijk, Cato op een fatsoenlijke manier uit Rome te verwijderen, en tevens omdat Clodius vond dat Ptolemaeus niet genoeg moeite had gedaan om hem te helpen toen hij gevangen was genomen door piraten.

Nog in 57 ondernam Milo tweemaal een poging om zijn rivaal Clodius gerechtelijk te vervolgen.

Waarschijnlijk was dat een reactie op het feit dat Clodius Albinus een aantal garnizoenen van de Muur van Hadrianus had weggehaald.

Clodius trachtte zich te wreken door hoonende opmerkingen in het senaatsdebat, maar legde het verre af in de wisseling van scherpheden tegen den Arpinaat, die op elke grofheid antwoordde met een vernietigende tegenstoot.

Clodius werd door omgekochte rechters vrijgesproken.

Cicero pleitte in een proces tegen Clodius Pulcher, maar deze werd vrijgesproken, ondanks Cicero's bewijzen.

Clodius had namelijk de jury omgekocht.

Clodius Macer liet de graantransporten naar Rome stoppen, waardoor het in de hoofdstad onrustig werd.

Clodius Macer was de eerste die Rome op de knieën probeerde te dwingen door de graantransporten te blokkeren in het vierkeizersjaar, 69. Troepen van Galba riepen hem echter gauw tot de orde.

Dit ambt was immers enkel voor plebejers toegankelijk en bezat belangrijke bevoegdheden die Clodius in zijn politieke spel handig van pas kwamen.

Het was een tijd van politieke onrust en demagogen als Publius Clodius Pulcher probeerden politieke carrière te maken door de menigte op hun hand te krijgen en door geweld.

Hij moest nog wel afrekenen met de generaals Pescennius Niger (in het oosten), Clodius Albinus (in het noordwesten).

In 52 v.Chr. werd de beruchte bendeleider, maar bij het gewone volk populaire, Publius Clodius Pulcher vermoord.

In de herfst van 195 riep Severus zijn oudste zoon Caracalla uit tot Caesar uit en liet hij Clodius Albinus door de Senaat uitroepen tot staatsvijand.