Clubs in een zin

Ook in de DDR waren de clubs nog succesvol, maar na 1991 zakten de clubs weg naar de lagere klassen omdat de Oost-Duitse clubs niet opgewassen waren tegen de sterkere West-Duitse clubs.

Het belangrijkste is om erin te blijven met Toulouse, want dit seizoen degraderen vier clubs uit de Ligue 1. Ze willen de competitie volgend seizoen terugbrengen naar 18 clubs (nu zijn 20 clubs actief in de competitie, red.).

Voorstellen om vier clubs toe te staan, zodat bestaande clubs open konden blijven en nieuwe clubs zouden kunnen worden geweerd, haalden het niet.

Gisteren stemden de clubs (9 op 10 clubs in België, één onthouding en 12 op 12 clubs in Nederland) positief en kreeg de BeNe Liga groen licht.

Aangezien het volgende seizoen met achttien clubs werd gespeeld in plaats van zestien clubs, degradeerden er dit seizoen geen clubs naar de Regionalliga.

Er degradeerden zeven clubs uit de hoogste klasse terwijl van de drie Regionalliga’s van 14 clubs slechts één tweede klasse overbleef met veertien clubs.

Er namen 65 clubs deel die in de eerste fase verdeeld werden over tien poules van zes of zeven clubs clubs, de top twee stootte telkens door naar de tweede fase.

In de strijd waren nog elf clubs uit de Eredivisie, elf clubs uit de Eerste divisie en tien clubs uit de Tweede divisie.

Negen clubs speelden eerst een voorronde, waarvan er zich vijf clubs plaatsen voor het hoofdtoernooi waarvoor drie clubs reeds geplaatst waren.

In amper een half jaar tijd krijgt Amsterdam ook al drie andere clubs op bezoek: de Turkse clubs Besiktas en Galatasaray – clubs met een grote supportersschare – en het Italiaanse Lazio, berucht om zijn extreemrechtse en gewelddadige hooligans.

Clubs uit grote steden hadden een groter potentieel aan supporters dan clubs uit minder bevolkte gebieden, maar zaten ook met meer clubs dicht op elkaar.

De clubs van de CFA 2 begonnen op 21 september in de derde ronde, de clubs van de CFA 1 op 5 oktober in de vierde ronde, en de clubs van de Championnat National op 19 oktober in de vijfde ronde aan het toernooi.

Deze clubs, die tot de Zuidoost-Duitse top behoorden kwamen nu terecht in de veel sterkere competitie met voornamelijk Berlijnse clubs en dit niveau was te hoog waardoor de meeste clubs uit de regio Lausitz zich niet konden handhaven in de hoogste klasse.

Dit waren de zestien clubs uit de Allsvenskan (de hoogste divisie in Zweden), de zestien clubs uit de Superettan (de tweede divisie) en 66 clubs uit de lagere (district)divisies.

Een jaar later werd de club achtste op tien clubs en was daarna slachtoffer van herstructurering van de competitie, de Maincompetitie ging van tien naar acht clubs waardoor er drie clubs degradeerden.

Het volgende seizoen voegden de Kroatische clubs uit Bosnië zich bij de competitie die daarvoor werd uitgebreid naar 22 clubs, Buducnost werd zestiende maar moest toch degraderen omdat de competitie werd teruggebracht naar zestien clubs.

In het eerste seizoen waren er vier reeksen van negen clubs, waarvan telkens drie clubs zich kwalificeerden voor het volgende seizoen dat nog maar met twaalf clubs gespeeld zou worden.

Voor het seizoen 1991/92 werd de Bundesliga eenmalig met twee clubs uitgebreid tot twintig deelnemende clubs om op deze wijze toelating van twee voormalige Oost-Duitse clubs uit de DDR-Oberliga tot de Bundesliga mogelijk te maken.

In de strijd waren nog vier clubs uit de Eredivisie, zes clubs uit de Eerste divisie en zes clubs uit de Tweede divisie.

Als die clubs het volledig zelf zouden verdienen is het nog te billijken (hoe zot de salarissen ook zijn) maar helaas moeten overheden vaak bijspringen om die clubs te steunen en/of in leven te houden.