Codices

De collectie middeleeuwse codices is veruit de belangrijkste erfgoedcollectie van de Openbare Bibliotheek Brugge.

De Dresdener Codex is de belangrijkste van de drie resterende Mayaanse codices (een vierde, de Grolier Codex, is waarschijnlijk een handige vervalsing).

Er werden dertien codices gevonden die in totaal tweeënvijftig geschriften bevatten.

Er zijn met name toenemende twijfels of de zogenaamde paasbrief van bisschop Athanasius ook maar enigszins relevant kan zijn voor het verbergen van de codices.

Hij maakte ook foto´s van de inhoud van de codices in het bezit van Tano.

Na de vondst werden de codices aan handelaren aangeboden.

Op het vakgebied is er een opvatting dat in ieder geval een aantal codices een volgorde van geschriften hebben die wijst op een patroon van een soort chronologie, geschiedenis van openbaringen van een boodschap.

Papyrus werd vervangen door het duurdere maar veel stevigere en duurzamere perkament, en dat is de vorm waarin de codices doorheen de middeleeuwen zullen gemaakt worden.

De Statenvertalers hadden noch voor het Oude, noch voor het Nieuwe Testament, de gegevens die wij hebben: Qumran, oude Griekse codices en papyri.

De codices bevinden zich in het Koptisch Museum te Caïro.

Net als alle andere pre-Colombiaanse codices was het origineel geheel getekend, ondanks de Spaanse beschrijvingen die later werden toegevoegd.

Hun interesse voor klassieke studies en boeken werd gewekt, wat later leidde tot een grote bibliotheek van manuscripten en codices.

De vondst zat in een kruik verpakt en bestond in totaal uit 53 in het Koptisch geschreven teksten in 13 leren codices, of papyrusboeken, gebonden.

Voornamelijk worden de codices van het KVHV gebruikt.

Afwijkende gebruiken Andere codices, deels gebaseerd op andere tradities, zoals die van de Vrije Universiteit Brussel en de Erasmushogeschool Brussel hanteren definities die iets verschillen.

Andere handschriften zijn te vinden in de Biblioteca Apostolica Vaticana onder de Codices Reginenses, namelijk de handschriften die hij voor Christina van Zweden verzamelde.

Anders dan andere Azteekse codices zijn de tekeningen niet gekleurd maar eerder uitgelijnd in zwarte inkt.

Net als alle precolumbiaanse codices, was het oorspronkelijk volledig voorzien van plaatjes, sommige Spaanse beschrijvingen werden later toegevoegd.

Slechts drie codices hebben dit overleefd en zijn bewaard gebleven.

Slechts vier boeken (de codices van Dresden, Parijs, Madrid en de Groliercodex, waarvan de laatste bovendien door sommigen als een vervalsing wordt beschouwd) hebben deze naar huidige maatstaven ronduit barbaarse vernietiging overleefd.