Cohortes

Legioenen konden bestaan uit tot wel 6000 krijgers, verdeeld in meerdere cohortes, maar later in de Romeinse geschiedenis werd dit aantal gereduceerd tot 1000, omwille van de grotere mobiliteit.

De 10 cohortes werden genummerd van 1 tot 10 en deze nummering had meer betekenis: de dapperste troepen, die zich op het slagveld hadden onderscheiden, zaten in het cohors I; de zwaksten in cohors IX (d.i. niet helemaal op de rechterflank).

Een cohors (mv.: cohortes, vandaar het Nederlandse cohort(e)) was een indeling in het Antieke Romeinse leger.

Oorspronkelijk waren beide eenheden door Tiberius gezamenlijk in de Castra Praetoria gelegerd, maar in het Severische tijdperk kregen de Cohortes urbanae een eigen basis.

Augustus richtte te Rome drie cohortes urbanae op, die later in aantal nog zouden toenemen.

Cohortes urbanae' waren Romeinse legereenheden die voornamelijk als politie dienden in de stad.

Deze cohortes stonden onder het rechtstreekse bevel van de praefectus urbi die eveneens over onruststokers in de stad moest waken.

Lugdunum werd daarom een van de cohortes urbanae toegewezen om het te kunnen beschermen.