Commanderij

Het dorp behoorde aanvankelijk tot de landerijen van de commanderij van Tempelhof, andere historische dorpen die bij deze commanderij hoorde zijn Mariendorf, Tempelhof en Rixdorf.

De Commanderij wordt dus de derde locatie.

Samen met haar man Vivant werd ze medeoprichter van Commanderij Leuven, de Leuvense afdeling van de Vlaamse Wijngilde.

Bjorn deed vier jaar Atheneum op het Commanderij College in Gemert en volgde daarna enkele maanden de opleiding Game Development op het SintLucas in Eindhoven.

De abt kreeg veel bezittingen, waaronder Sandegg terug, terwijl Mainau een commanderij wordt.

De commanderij van Sint-Pieters-Voeren kwam achtereenvolgens in het bezit van verschillende eigenaars.

De commanderij werd echter pas in 1749 aan een commandeur toegewezen.

De heerlijkheid was een deel van het graafschap Altshausen, dat niet identiek is met de commanderij Altshausen.

De lichamen werden in eerste instantie overgebracht naar de gereformeerde school in de Commanderij, vanwaaruit de meeste Duitse soldaten werden begraven in een massagraf op de Bennekomse begraafplaats.

De meeste dienstplichtigen schijnen hun tijd binnen hun eigen provincie of commanderij dienstdeden, wiens bestuurder of administrateur ook hun commandant was bij een invasie.

De titels van deze commanderij worden bewaard door het Nationaal Archief van Parijs (serie S).

Deze commanderij is ondertussen omgevormd tot landbouwuitbating omringd door landerijen.

Het beeld van de commanderij dat uit deze tekeningen, plattegronden en maquettes naar voren komt is dat van een min of meer carrévormig complex met diverse aanbouwen.

Het is niet helemaal duidelijk of het dorp en de Commanderij van Tempelhof, beide tegelijkertijd zijn ontstaan.

In 1215 kreeg de Maltezer Commanderij deze molen ten geschenke en sindsdien waren de pachters verplicht om bij deze molen hun graan te gaan malen.

In maart 1535 werd een poging gedaan om de commanderij aan te vallen door een legertje van 70 wederdopers onder leiding van Jacob Kremer.

In Nägelstedt bestond al in 1221 een commanderij.

Lopez trad vrijwillig terug ten faveure van Nuñez op voorwaarde dat hij het zeggenschap over de commanderij Zurita zou behouden.

Op 8 juni 1662 werd in een resolutie bevestigd dat het gezag van de heerlijkheid bij de commanderij gelegen was.

Op grond van een afbeelding van rond 1650 kan men opmaken dat de commanderij een tweevleugelige aanplanting kende met een bovenaan open toren, meerdere bijgebouwen en een door een muur omgeven tuin.