Conformaties

Door de keuze van de reactieomstandigheden bij de synthese van het calixareen is het mogelijk om de vorming van bepaalde conformaties te bevorderen of te verhinderen.

In 2007 wordt beschreven hoe met behulp van geforceerde sterische conformaties reactiewegen mogelijk worden die schijnbaar in tegenspraak zijn met de Woodward-Hoffmann-regels.

Behalve de genoemde structuurniveaus, kunnen proteïnen ook veranderen tussen deze verschillende conformaties.

Deze vormen noemen we conformaties.

Dit is bijvoorbeeld het geval bij enzymen : deze zijn enkel actief als katalysator van een reactie in welbepaalde conformaties.

Lineaire verbindingen Heel wat lineaire moleculen komen in verschillende conformaties voor.

Van deze conformaties beschouwt men normaal gezien slechts een conformatie als biologisch actief.

Van deze conformaties beschouwt men normaal gezien slechts één conformatie als biologisch actief.

Verschillende conformaties van eenzelfde verbinding worden conformatie-isomeren of conformeren genoemd.

Welke conformaties mogelijk zijn wordt bepaald door de elektrostatische interacties (afstoting, aantrekking, sterische hindering ) tussen de verschillende atomen en functionele groepen in de chemische verbinding.

Van beide conformaties is de geschrankte het meest stabiel (meest energetisch gunstig), omdat de waterstofatomen op de naburige koolstofatomen dan het verst van elkaar staan en dus geen ongunstige sterische interacties kunnen aangaan.