Consecratie

Als consecratie van de particratie kan dat tellen.

Na elke consecratie zingen we in haast elke parochie: Als wij dan eten van dit brood, en drinken uit deze beker… Het is geloofstaal die we van Oosterhuis geërfd hebben.

Vanaf de offerande tot aan de communie legt men de palla op de kelk en bedekt men de hosties behalve voor de consecratie.

Van het weekend voltrok zich op het tafelblad het wonder van de consecratie, zodat brood (‘Want dit is mijn lichaam’) en wijn (‘Want dit is de kelk van mijn bloed’) tot een heilige manifestatie van Christus’ goddelijke natuur werden.

In de sacristie zag Ward het instrument liggen waarmee tijdens de consecratie gebeld wordt.

De hostie wordt door de gelovigen na de consecratie in de mis genuttigd.

Op 6 februari, één maand voor zijn consecratie als bisschop, wijdde Odin het voltooide gebouw aan de Heilige Maagd Maria.

De vredeswens wordt na de consecratie en net voor het ontvangen van de communie uitgewisseld.

Het wordt stil in de kamer, zoals bij de Consecratie in de kerk.

Toen zij, nadat ze gebeden had, de H.Mis bijwoonde, kreeg zij tijdens de consecratie haar gezichtsvermogen terug.

Want tenslotte: indien het brood van de hostie beschimmeld is, dan is het toch, ná de consecratie door de priester, het Lichaam van Christus.

De consecratie liet zelfs tot 1960 op zich wachten.

Hij wees de doctrine van de transsubstantiatie af, die stelt dat bij de viering van de eucharistie brood en wijn veranderen in het lichaam en bloed van Jezus Christus door de consecratie door een gewijd priester.

Ik vind de consecratie altijd een aangrijpend moment.

Centraal in de consecratie staan de instellingswoorden: :Neemt en eet hiervan, gij allen, want dit is mijn Lichaam, dat voor u gegeven wordt.

De consecratie door bisschop Callier vond plaats op 1 mei 1911.

Enerzijds is het een dankzegging aan God, anderzijds is het bedoeld als een bede om de consecratie van brood en wijn.

Het feit dat elke monnik precies weet wat er op welk moment moet gebeuren, gecombineerd met de volledige afwezigheid van instrumenten (zelfs de belletjes voor bij de consecratie zijn afwezig), zorgt er voor dat de liturgie een zeer verstild karakter kent.

Na de zogenaamde consecratie wordt de ouwel hostie genoemd.

Ook zorgen zij voor water en wijn, zodat deze gemengd kunnen worden voorafgaand aan de consecratie en voor de handwassing.