Contrapuntische in een zin

De Eclogue verbindt twee nieuwe delen, een contrapuntische Eulogy een plechtig Epitaph.

Uit deze vroege composities blijkt al duidelijk de contrapuntische stijl, en dit, vooral door de zeer complexe canonische vormen van de thematische ontwikkeling.

Ze zijn melodieus, eenvoudiger dan de doorgaans strenge contrapuntische werken van Bach en de koraalmelodie komt duidelijk tot uiting.

Nu komen de contrapuntische structuren duidelijk naar voren.

Daarbij bleven persoonlijke creativiteit, evenals de beheersing van traditionele vormen en contrapuntische vaardigheden een grote rol spelen.

Zijn relatie met het stadsbestuur was slecht en men zag hem als een wat vreemde koppige oude man die met verouderde contrapuntische muziek bezig was.

De andere stemmen, begeleid door de instrumenten, zingen contrapuntische tegenmelodieën.

De prelude had een vrij karakter en was niet of nauwelijks gebonden aan bepaalde compositorische voorschriften, zoals dat bij de fuga en andere contrapuntische genres wel het geval was.

In deze werken verbinden zich elementen van de galante en de contrapuntische stijl met vocale virtuositeit en zorgvuldige instrumentatie.

Repertoirespel (in de moderne zin) zou ook in strijd zijn met de praktijk in Noord-Duitsland in de tijd van Buxtehude, waar alleen complexe, contrapuntische improvisatie in de bronnen aangetoond is (onder meer in Andreas Werckmeisters geschriften).

Anton Bruckner hield zich aan de traditionele vorm van vier delen, maar introduceerde in zijn doorwrochte contrapuntische meesterwerken vanaf de tweede symfonie (1872) het derde thema.

De contrapuntische stijl werd echter hoe langer hoe meer verlaten.

De wijze is onvoorstelbaar goed geschikt voor contrapuntische behandeling.

Gomberts muziek vertegenwoordigt het uiterste wat in zuiver vocale muziek ooit werd bereikt op het gebied van contrapuntische complexiteit.

Het is representatief voor Hindemiths latere werken, die sterke contrapuntische lijnen door het hele werk vertonen.

In deze tijd studeerde hij bij dichter en componist Dr. Wesley La Violette, die hem liet kennismaken met contrapuntische muziek.

In het bijzonder Carl Philipp Emanuel Bach verdiepte de galante stijl, en mengde deze met contrapuntische technieken.

In het fugato wordt een ritmisch thema in streng contrapuntische stijl verwerkt.

Johannes Brahms die zich ook erg voor oudere muziek en contrapuntische technieken interesseerde, gebruikte in het laatste deel van zijn vierde symfonie in e opus 98 de passacagliatechniek.

Polyfone vormen en contrapuntische zettingen vormden een belangrijke basis.