Conversatiezaal

In een groepje zien ze de grote zaal, die Vindicat de conversatiezaal noemt, en waar rond 11.00 uur het eerste biertje getapt wordt.

Bij de bouw van een nieuwe sociëteit aan de Oostzijde van de Grote Markt werden drie bewaard gebleven gebeeldhouwde ornamenten van het oude gebouw aan de Noordzijde hergebruikt als "nieuwbouwbalkon" in de conversatiezaal.

Het interieur van de grote conversatiezaal werd door W. Stortenbeker in neo-renaissancestijl vervaardigd.

Op de tweede verdieping waren algemene ruimtes als de ontbijtzaal en een conversatiezaal gevestigd.

Twee markante torens flankeren de vroegere conversatiezaal (12e – 13e eeuw) van het klooster.

In de conversatiezaal van de vereniging, waar getrokken en gesleurd mag worden maar niet geslagen, eindigde menig opstootje met het voorstel van Stuger ‘naar buiten te gaan’.

Tevens zouden er bergplaatsen, een lees- en conversatiezaal en een kinderspeelplaats komen.

In de Club van Kyauktada kon je bridgen en biljarten, er was een bibliotheek, een conversatiezaal en een ruime veranda met zicht op de rivier.

Daartoe werd de conversatiezaal met een tussenwand in tweeën gedeeld en zijn enkele kamers doorgebroken.

Het complex had ook een leeszaal, een conversatiezaal en een biljartzaal, waar de fameuze Groninger Biljart Club was gevestigd.

Het oorspronkelijke hotel bestond daarom uit 50 ruime logeerkamers met salons, stoombaden, een lift, balkons, een royale eetzaal, leeszaal, muziekzaal, conversatiezaal en een eigen elektriciteitsvoorziening.