Coquille in een zin

Gegrilde “Coquille”: Gegrilleerde coquille op een kussentje van rucola met witte truffel vinaigrette en gedrapeerd met ‘IlMondo-del-Tartufo’ witte truffelboter en gegarneerd met salicornia cress en verse zomertruffel.

Friszuur van de fermentatie, umami van de knol en de kippenjus en goed gepeperd – opnieuw een fijnzinnige compositie, alles draait om die coquille, zonder haar een strobreed in de weg te zitten.

Het zachte van de coquille en de wakame combineren perfect met de knapperige noten.

De oppervlakte van La Coquille bedraagt 22,3 km², de bevolkingsdichtheid is 63,1 inwoners per km².

Ze maakte deze film net na een van haar bekendste werken La Coquille et le Clergyman (1928).

Een coquille op een Pringle met mayonaise smaakt precies zoals het klinkt, en de saus bij de pips gefrituurde zeeduivel komt uit een emmer.

Ik hou wel van Franse kaas, Frankrijk in het algemeen, mijn Franse familieleden, Coquille St-Jacques en haat het eten langs Franse snelwegen.

Je kunt bijvoorbeeld een coquille bakken en daarna in het midden doorsnijden en samen met een paar druppels groene kruidenolie toevoegen aan de soep.

We bestellen het menu van de dag, met een extra kopje bouillabaisse: sashimi met gamba, avocadocrème en wakamé (zeewier) salade; roodbaars met coquille, lamsoor en bouillabaissesaus; frambozencrème met witte chocolade, yoghurtijs en bosvruchten.

Dat krokantje met olijfsmaak, het heerlijke hapje met bloedworst en rode biet, en de coquille met den en groene appel: wat een smaken.

Mijn tafelgenote kiest als voorgerecht het avocadotaartje met coquille, gamba's en een tomatendressing.

In 1928 maakte Germaine Dulac de film La coquille et la clergyman, gebaseerd op een scenario van Antonin Artaud.

De Coquille Saint Jacques mogen volgens strikte regels in dit gebied alleen tussen oktober en april worden gevist.

In La Coquille et le Clergyman, tracht ze die bevreemdende sfeer onder andere op te roepen aan de hand van de droom.

Bewerkingen door Kriek Poedercoatings op Coquille-gietaluminium.

Bij coquillegieten wordt het vloeibaar materiaal in een metalen matrijs (de Coquille ) gegoten.

Coquillegieten Coquille voor het gieten van tinnen soldaatjes.

Een coquille of blokvorm is een zware en permanente gietvorm waarin het uit de staalbereidingsoven (convertor) afkomstige vloeibaar staal wordt gegoten.

Toen in 1750 La Coquille een postkoetshalte kreeg, werd de plaats nog belangrijker.

De historicus Diederik Enklaar brengt de voorstelling in verband met het narrengilde van Lyon met de naam La Coquille (de schelp).