Coubertin in een zin

Op het veld van Stade Pierre de Coubertin is een blik is genoeg om te zien dat Steins in Parijs toch ook helemaal op zijn plek is.

Fencing is tevens de benaming van de sport schermen, die sinds het begin van de Olympische spelen er deel van uit maakt De voertaal in deze sport is het Frans zoals ook de grondlegger Pierre de Coubertin, die ook een schermer was.

Een goede zestienhonderd jaar later zou baron Pierre de Coubertin die antieke traditie weer tot leven wekken.

Met het vooruitzicht van een mogelijke afgelasting van de eerste Spelen begonnen Coubertin en Vikelas een campagne om de Olympische Beweging levend te houden.

Uiteindelijk won hij de partij met 15-8 en zorgde voor een sensatie in het Stade Pierre de Coubertin.

Met een cynische bril op kun je je afvragen of het inspirerende citaat van Pierre de Coubertin niet een beetje uit zijn verband wordt getrokken.

Afgelopen week verscheen het boek De onbekende historie van de moderne Olympische Spelen – Hoe De Coubertin de geschiedenis naar zijn hand zette van Bram Brouwer.

Daarnaast kreeg hij na de Spelen van Athene van het IOC een zeldzame en eervolle sportiviteitsprijs, de Pierre de Coubertin-medaille.

Het was de Franse geschiedkundige en pedagoog Pierre de Coubertin (1863-1937).

Hoe zou Pierre de Coubertin, grondlegger van de Olympische Spelen, anno 2016 naar ‘zijn’ Spelen hebben gekeken?

In 1897 werd Vikelas als voorzitter van het IC opgevolgd door Pierre de Coubertin.

Kort voor zijn overlijden had De Coubertin, zoals hij zelf aangaf, zelfs de geringste interesse in het amateurvraagstuk verloren.

Lucas: “Door zijn geschriften beweegt De Coubertin zich tussen de zorg om een gelijk lichamelijk welzijn voor de massa en die voor ’s werelds beste atleten.

Tijdens zijn bezoeken aan Engeland en Amerika was de jonge De Coubertin een aanhanger geworden van de daar bestaande competitie cultuur.

Velthuis noemt De Coubertin een dromer, die dacht dat oorlogen humaner zouden verlopen als legers uit sporters zouden bestaan.

Alles bij elkaar moet dit uiting geven aan de oorspronkelijke gedachte van Pierre de Coubertin, bedenker van de moderne Olympische Spelen, aan het eind van de negentiende eeuw.

Daarin zet Pierre de Coubertin, grondlegger van de eerste moderne Olympische Spelen, zijn visie uiteen.

Na de dood van De Coubertin in 1937 was er geen echte pleitbezorger meer en tijdens de Spelen van Londen in 1948 was het dan ook voor het laatst dat kunstenaars olympische medailles konden winnen.

Vanuit het idee dat bij de oude Grieken ook dichters, kunstenaars en musici meededen aan de Spelen, wilde De Coubertin dat ook vanaf het begin.

Niet voor niets was de grondlegger van de Spelen, Pierre de Coubertin, ook een schutter.