Cursivering

Boyer, 2002:386, cursivering door de auteur.

De cursivering in het citaat is van mij.

Fakkeldij was een van de velen die werden gehersenspoeld door notoire niet-stemmers Wagendorp, Sitalsing, Van Baar cum suis bij de democratiehatende Volkskrant (cursivering van ons -red).

Compacte tekstblokken of magere strofen, het aantal witregels, inspringingen, het al of niet gebruikmaken van hoofdletters en cursivering – dat alles is sterk bepalend voor de eerste indruk die een tekst op de lezer maakt.

Maar wat blijkt: 'je gaat op wintersport, en je staat klaar op Schiphol met een paar van die ski's en je hebt zo'n pak aan en zo'n Carrera-bril en je staat niet echt voor lul want je bent met een groepje (cursivering GV).

Als de terugkomt, staat Oskar blootshoofds en snikkend op de Dam en krijgt een op z'n jas gespeld’, denkt Arthur dan (p. 136/143; cursivering van mij); overigens weet de lezer dat Arthur ten onrechte meent dat Oskar een Duitser heeft gedood.

Strikt genomen geldt het relativiteitsvereiste alleen in de eerste situatie, omdat artikel 8:69a Awb spreekt van een regel die niet strekt ‘tot bescherming van degene die zich daarop beroept’ (cursivering RW).

Als dit de bedoeling is, ziet vet er voor korte woorden verzorgder uit, en voor langere stukken tekst is cursivering, of een vorm van inspringen vaak rustiger.

In een lange tekst wordt gebruikgemaakt van vetgedrukte woorden om de aandacht te trekken en om hiërarchie aan te geven voor het lezen en wordt cursivering gebruikt om de lezer te attenderen tijdens het lezen.

Cursivering wordt vaak gebruikt als men een brief citeert en verder voor vreemde woorden en namen van schepen.