Cyrillus

Cyrillus beweerde dat Johannes nog altijd een nestoriaanse opvatting koesterde, terwijl Johannes meende dat Cyrillus bleef vasthouden aan de Apollinarische ketterij.

Toen Cyrillus openlijk het christelijk geloof van Orestes aan de kaak stelde, werd Cyrillus in de menigte geraakt door een steen die kwam van een van de Parabolani.

In reactie daarop ontving Cyrillus een belerende brief, waarin Nestorius zichzelf herhaalde en niets deed om misverstanden uit de weg te ruimen of zelfs Cyrillus te wijzen op onduidelijkheden in diens christologie.

De eerste inzet van Cyrillus en Methodius bestond er dus in grondig de cultuur van die volkeren te bestuderen.

Als antwoord op Godas' gezanten stuurde Justinianus Cyrillus, een van de officiers van de foederati, met 400 man om de invasievloot te begeleiden en daarna naar Sardinië te zeilen.

Als reactie liet Acacius hun abt, Cyrillus, gevangen zetten.

Cyrillus heeft nauwelijks geschriften nagelaten.

Cyrillus was van mening dat de menselijke en goddelijke natuur van Jezus, samen kwamen als een.

Dat Cyrillus vooringenomen zou kunnen zijn, omdat zijn oom in die tijd patriarch van Alexandrië was (Alexandrijnse school), werd blijkbaar op de koop toe genomen.

Dionysius’ paastabel is een voortzetting van de aan de juliaanse kalender aangepaste Alexandrijnse paastabel van Cyrillus.

Feitelijk werd Cyrillus tot onderzoeksrechter benoemd.

Het concilie veroordeelde zowel de doctrines van Nestorius als die van Eutyches, en zij werkte de doctrines van Cyrillus en paus Leo I als een uit; het concilie plaatste de Theotokos ("Zij-die-God-gebaard-heeft") binnen de orthodoxe mainstream.

Het Oudkerkslavisch is nauw verbonden met het missiewerk van de uit Thessaloniki afkomstige broers Cyrillus en Methodius en hun leerlingen.

In 2005 werd de Kerk van de Heiligen Cyrillus en Methodius gebouwd.

Inmiddels had keizer Theodosius echter besloten om zowel Nestorius als Cyrillus af te zetten.

Mogelijks bevindt zich hier het graf van de heilige Cyrillus.

Nieuw geweld volgde in 414. Een dansshow, luid en publiekelijk toegejuicht door de christelijke leider en Cyrillus-aanhanger Hierax, was door gouverneur Orestes door een wet aan banden gelegd.

Orestes en Cyrillus stonden nu persoonlijk tegenover elkaar.

Orestes, gedoopt door Atticus, de patriarch van Constantinopel, die in tegenstelling tot Cyrillus bevriend was met novatianen, wilde zich niet ondergeschikt tonen aan de patriarch van Alexandrië.

Peter of de meute christenen zouden verantwoordelijk zijn voor de moord, maar niet bisschop Cyrillus.