Dönitz in een zin

Na de zelfmoord van Hitler nam in Flensburg een voorlopige regering zitting onder leiding van grootadmiraal Dönitz.

Von Friedeburg had aanvankelijk op bevel van Dönitz dezelfde onderhandelingspositie ingenomen tegenover Montgomery.

Ze keerden op 4 mei om 18.00 uur terug bij Montgomery met de vereiste volmacht van Keitel en Dönitz.

Daarbij zijn in de laatste dagen dat Dönitz de capitulatie telkens maar uitstelde nog duizenden soldaten gesneuveld.

Dönitz had nu de handen vrij om de Kriegsmarine nog meer te richten op het U-bootwapen, dat had bewezen effectiever te zijn dan de kostbare kruisers en slagschepen van Raeder.

Dönitz heeft na de oorlog zichzelf gepresenteerd als onpartijdig soldaat die zijn plicht vervulde, en niets van de concentratiekampen wist.

Dönitz maakte diezelfde avond het nieuws van Hitlers dood wereldkundig.

Dönitz maakte een eind aan de aanval op konvooi SC-94.

Dönitz meende zelf het slachtoffer te zijn van 'overwinnaarsjustitie', een begrip dat toentertijd algemeen was in Duitsland.

Dönitz wees zijn aanbod herhaaldelijk af, om voorstellen voor vredesonderhandelingen met de geallieerden te beginnen.

Dönitz werd ten slotte schuldig bevonden aan het plegen van misdaden tegen de vrede en het plegen van oorlogsmisdrijven en vrijgesproken van misdaden tegen de menselijkheid.

Het belangrijkste aspect van die promotie was dat Dönitz zich niet liet verleiden er voordeel van te trekken.

Hitler waardeerde echter Dönitz om zijn fanatieke nazimentaliteit en werd omgekeerd door deze bewonderd.

In deze zelfde maand sneuvelde Dönitz' jongste zoon, een jaar later ook zijn overgebleven zoon.

Karl Dönitz besefte dat de oorlog afgelopen was en hij besloot alle schepen van de Kriegsmarine tot zinken te brengen om te voorkomen dat ze in handen zouden vallen van de vijand.

Ook hoopte Dönitz de Westelijke geallieerden tegen de Sovjet-Unie uit te kunnen spelen met wellicht een kans om samen met de Engelsen en Amerikanen de oorlog tegen de Sovjet-Unie voort te zetten.

Opgetogen na het lezen van de misleidende rapporten en vast overtuigd dat hij met de akoestische torpedo's het antwoord gevonden had op zijn problemen, formeerde Dönitz met de rest van de onderzeeboten opnieuw een linie om te wachten op konvooien.

Raeder en Dönitz stelden twee mogelijke scenario's voor: eentje dat op lange termijn zou lopen, en eentje dat een volledige uitbouw tegen 1948 vooropstelde.

Schout-bij-nacht Konrad Englehardt had hier bezwaar tegen gemaakt, maar toen Dönitz zijn regering vormde wilde hij hier niets van weten en negeerde de situatie.

Wolfgang Lüth leidde nog steeds de Marine-Academie van Mürwik toen Hitler zelfmoord pleegde en diens opvolger Dönitz naar Flensburg uitweek en deze academie tot zijn hoofdkwartier uitriep.