Dürer

Zijn laatste werk over Dürer, Albrecht Dürer.

Dit vertoont uiterlijk veel gelijkenis met de afbeelding van Dürer, zelfs opvallend veel als je bedenkt dat Dürer het dier uitsluitend kende van schetsen van tijdgenoten.

De dienstmaagd van Dürer, Susanna, zat er goed mee: ze kreeg 1 dukaat fooi van de rijke heer.

De rijke ambachtsman Hans Frey zocht de oude Dürer op en sprak over een huwelijk tussen Albrecht en zijn vijftienjarige dochter Agnes.

Dürer had nog nooit een neushoorn in het echt gezien.

Het Suermondt-Ludwig-Museum werkte bij het voorbereiden samen met de National Gallery in Londen waar komend najaar een Dürer-tentoonstelling met iets minder nadruk op de reis door de Nederlanden te zien zal zijn.

Ook werken van tijdgenoten die Dürer inspireerden zoals Quinten Massys, Lucas van Leyden, Lucas Cranach de Oudere en Hans Holbein de Jonge worden vertoond.

Opvolger bevestigde in Brussel de geldelijke steun maar inzake officiële opdrachten van de Margaretha van Oostenrijk, kwam Dürer van een kale kermis thuis.

Volgens kenners plaatste hij zich hiermee bewust in de noordelijke traditie van portretten van vaandeldragers van beroemde als Albrecht Dürer, Lucas van Leyden en Hendrick Goltzius.

Zo plaatst hij zich bewust in de noordelijke traditie van portretten van vaandeldragers van beroemde kunstenaars als Albrecht Dürer, Lucas van Leyden en Hendrick Goltzius.

Bovendeel naar houtsnede van Albrecht Dürer uit 1515.

Daaruit groeide een kroniek van de laatste levensfase van Dürer.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer.

Elk van deze had op enig moment, voor kortere of zeer lange tijd, contact met Dürer.

Het contrast is niet toevallig: Dürer gaf de twee prenten vaak samen als cadeau aan anderen, en verzamelaars keken en vergeleken de prenten naast elkaar.

Het oudste geschilderde zelfportret van Dürer dateert van 1493.

Tijdens de tweede reis van Albrecht Dürer naar Italië runde zij de werkplaats.

Voor toeschouwers die niet weten hoe de Duitse kunstenaar met zijn typische fysionomie en haartooi eruitzag, blijft Dürer slechts een marginale figuur in een halve schaduw.

Walter L. Strauss schreef in 1972 in zijn boek over de gravures van Albrecht Dürer dat het om een afgeknotte, verkeerd getekende kubus ging.

Ze wisselden prenten uit en Dürer tekende bij die gelegenheid het portret van Van Leyden (zie boven).