Dactylus

Vaak is bij de eerste versvoet sprake van een dactylus; de vijfde is bijna altijd een dactylus.

Elk van deze elementen was sterk gerelateerd aan de dichterlijke versvoeten als jambe, dactylus, trochee, anapest.

De worsteling met jamben, anapest, rondeel en dubbele dactylus is niet onbeloond gebleven.

De dactylus (mv. dactylen of dactyli) ( Oudgrieks : δάκτυλος (dáktylos), vinger) is een versvoet die bestaat uit een beklemtoonde lettergreep gevolgd door twee onbeklemtoonde lettergrepen (notatie:— ).

De looppoten ( pereopoden ) zijn langs de randen behaard en dragen een lange, slanke dactylus (laatste segment).

Hieraan is ook de wetenschappelijk naam te daken; Crosso-dactylus betekent 'kruisachtige teen'.

De basis van de eerste pereopode is korter dan de overige segmenten samen en de propodus is ongeveer tweemaal de lengte van de dactylus (1971).

De wetenschappelijke naam phyllo-dactylus betekent letterlijk blad-vinger.

Het achtervoegsel ~dactylus, "vinger", is sinds Pterodactylus, "vleugelvinger", bij pterosauriërs gebruikelijk.