Dampdruk

Weergave van de dampdruk van verschillende stoffen Dampdruk (ook wel dampspanning) is de druk die de damp van een stof op de wanden van een gesloten ruimte uitoefent.

Merk op dat de dampdruk bij 50 °C nog maar zo een 12 % is van de dampdruk bij 100 °C.

Als de druk lager is dan de dampdruk, verdampt de vloeistof daar plaatselijk en ontstaan er dampbellen.

De reden is dat dit type olie een uiterst lage dampdruk heeft.

Door hoge snelheden kan op sommige locaties in de pomp de druk in de vloeistof lager worden dan de dampdruk.

Het aantal moleculen pentaan in de dampfase wordt vooral bepaald door stap 1. Een tragere verdamping zal minder pentaan in de dampfase geven, waardoor de dampdruk van pentaan lager wordt, en de stof nog niet bij 36°C kookt.

Hierbij wordt zowel damp als lucht uit de tank gelaten, waardoor de partiële dampdruk van de kerosine daalt onder de waarde die bij de temperatuur hoort.

Zo hadden sommige brandstoffen een te hoog zwavelgehalte of lag bij benzine de dampdruk te hoog.

De luchtdruk bedroeg 1015,7 hPa, de gemiddelde dampdruk 8,0 hPa.

Zelfs op een object waarin de temperatuur 20 graden of hoger is en extreme, zeer vochtige omstandigheden met een zeer hoge dampdruk heersen (een zwembad) is een rieten dak toepasbaar.

Bij groot-moleculaire vaste stoffen en complexe stoffen zoals natuurlijke materialen - bijvoorbeeld hout of wol - zal de dampdruk echter over het algemeen nooit de waarde van een atmosfeer bereiken voordat de stof door de warmte gaat ontleden.

BINAS geeft de waarden voor deze 'dampdruk van de zuivere stof' of 'verzadigingsdruk' voor enkele stoffen in tabellen.

De stof smelt bij 32,5°C en een wat lagere dampdruk van 344 mmHg bij 25°C.

Fysieke kenmerken TCDD is een kleurloze vaste substantie zonder kenmerkende geur, vrijwel onoplosbaar in water en met een verwaarloosbare dampdruk.

Het meeste bekend is hij van de vergelijking van Clausius-Clapeyron die de relatie tussen de verzadigde dampdruk en temperatuur beschrijft, waarbij de damp als een ideaal gas wordt verondersteld.

Uit de nog aanwezige vloeibare kerosine wordt het tekort aan partiële dampdruk aangevuld.

Zolang er nog vloeistof is, zal de dampdruk (bij gelijkblijvende temperatuur) constant blijven.

Bij voldoende hoge temperatuur zal de dampdruk één atmosfeer bedragen.

Clausius is bekend van de Clausius-Clapeyronvergelijking die het verband tussen dampdruk en temperatuur beschrijft.

Dit wordt de dampdruk genoemd.