Daubigny in een zin

Hij was leerling bij zijn vader Edmond François Daubigny en zijn oom, de miniaturist Pierre Daubigny.

Collage van Daubigny's 'De maaiers' (1875, collectie Museum Gouda, Gouda, fotograaf: Tom Haartsen) en Van Goghs 'Korenveld onder onweerslucht' (Korenveld onder onweerslucht' (1890, collectie Van Gogh Museum).

Er is een vernieuwende Daubigny die voor zichzelf schilderde, en een traditionele die voor de handel werkte.

Het grote schilderij Oktober van Charles-François Daubigny (1817-1878) uit het Rijksmuseum hangt al vele jaren als bruikleen in het Van Gogh Museum.

Na een rijtje Daubigny’s volgen op de tentoonstelling ineens twee Monets van de stranden bij Sainte-Adresse: dan is het alsof even het licht aangaat.

Nienke Bakker citeert in haar artikel over Van Gogh en Daubigny in de catalogus wat hij in maart 1884 aan Anthon van Rappard schrijft over techniek.

Van de landschappen van de Franse schilder Daubigny (1817-1878) werd gezegd dat de kunst er helemaal uit verdwenen was om plaats te maken voor de natuur.

Afkerig van de oprukkende verstedelijking en legden kunstenaars als Daubigny, Corot en Millet het ongerepte landschap vast en het ‘pure’ leven van eenvoudige lieden, die Gods aarde bewerkten.

Daubigny en Courbet beginnen hun bosgezicht nog wel toegewijd waar de stammen uit de grond komen en waar ook paadjes met poppetjes en lichtvlekken zijn, maar hoe hoger in de bomen, hoe meer hun penseelstreken zeggen: oké, enzovoorts.

Voor de internationale context werden uit Engeland etsen betrokken van bijvoorbeeld James Abbott -McNeill Whistler en Francis Seymour Haden; uit Frankrijk kwam werk van onder anderen Charles-François Daubigny, Theodore Rousseau en Mary Cassatt.

Later zullen ook Charles-François Daubigny en Camille Corot, die tot dan toe vooral het landschap van de Morvan en van Bretagne hebben vastgelegd, en nog een paar anderen voor kortere of langere tijd in Barbizon neerstrijken.

Altijd goed om een onbekende schilder, in dit geval Charles-François Daubigny (1817-1878), in het zonnetje te zetten.

Eervolle vermeldingen waren er woensdag voor de graphic novels ‘De man van nu’ van Hanco Kolk en Kim Duchateau, ‘In the Pines’ van Eric Kriek en ‘De tuin van Daubigny’ van Luc Cromheecke en Bruno De Roover.

Dat Daubigny experimenteerde met dik verfgebruik en een soepeler penseel, maar wel weer zo dik en soepel dat het de wolkenlucht ondoorzichtig maakt.

Zonder de voorzet van Daubigny zouden Monet en Van Gogh geen succesvolle voorhoede zijn geweest, is de boodschap.

Er bestaan twee versies van het werk: De tuin van Daubigny (studie) * Een studie van het schilderij, met op de voorgrond een zwarte kat.