Dawaci

Dawaci was geboren in de hoogste aristocratie van de Dzjoengaren.

Dawaci weigerde en dwong Amursana naar het oosten te vluchten.

Dawaci werd naar Peking gezonden.

De laatste jaren van zijn leven bracht Dawaci in Kalgan door.

Het lijkt echter wel mogelijk, dat er tussen hen een vorm van een afspraak was, die Dawaci niet nakwam, zoals het toewijzen van een omvangrijk grondgebied aan Amursana als zijn persoonlijk eigendom.

Hierna brak er een conflict tussen Dawaci en Amursana uit over de verdeling van de macht in het kanaat.

Zo gauw de Dzjoengaren vernamen, dat Amursana deel uitmaakte van dit leger was er sprake van massale desertie uit het leger van Dawaci.

Eind 1752 arriveerden Dawaci en Amursana met een troepenmacht van Kazachen in Dzjoengarije.

Dawaci zond een delegatie naar Peking met de eis om uitlevering van Amursana.

De val van de Dzjoengaren Dawaci In 1745 overleed Galdan Tseren.

Er ontstond een oppositiebeweging, geleid door Dawaci (overleden 1759 ) en Amursana.

Op basis hiervan eiste Dawaci het alleenrecht op om het kanaat te regeren.

Op het moment dat de Russische koeriers in Kazachstan arriveerden, waren Dawaci en Amursana echter al vertrokken om een opstand tegen Lama Darja te organiseren.