Decompressieziekte

Deze patiënten met decompressieziekte behandelt men door ze op druk te brengen en hen daar 100% zuurstof te laten ademen.

Omdat de druk in de cabine van een straalvliegtuig duidelijk lager is dan die op zeeniveau, is er een aanzienlijk grotere kans op decompressieziekte wanneer men weinig tijd neemt tussen het duiken en de vlucht.

Wetenschappers hebben bewijs gevonden van decompressieziekte (de bochten) in de botgewrichten van Ophthalmosaurus-skeletten, mogelijk veroorzaakt door ontwijkende tactieken.

Onmiddellijk kreeg hij last van decompressieziekte.

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie Nasa heeft per ongeluk een audiosimulatie uitgezonden van astronauten die worden behandeld voor decompressieziekte op het Internationale Ruimtestation (ISS).

Haar medewerkers van de Oceanogràfic Foundation waren de eersten die decompressieziekte, ook wel Caissonziekte of duikersziekte genoemd, bij schildpadden hebben aangetoond.

NASA heeft per ongeluk een audiosimulatie uitgezonden van astronauten die worden behandeld voor decompressieziekte op het Internationale Ruimtestation (ISS).

Op deze wijze kunnen ze weken doorwerken en hoeven aan het einde maar één keer de geleidelijke drukverlaging te ondergaan om caisson- of decompressieziekte te voorkomen.

Bij diep duikende soorten als de potvis zie je volgens de onderzoekers bij een stranding door geluiden van schepen meestal tekenen van decompressieziekte, oftewel: de dieren gaan te snel naar boven en door het drukverschil treden beschadigingen op.

Hoe hoger je komt hoe sneller je gaat (lucht in vest zet uit) met alle risico's van dien (Decompressieziekte, AGE).

Mogelijk gevoeliger voor decompressieziekte.

Waardoor ontstaat decompressieziekte in het lichaam?

Andere oorzaken van longembolieën zijn vetbolletjes (vaak bij een breuk in een van de langere botten), vruchtwater bij een bevalling of decompressieziekte bij duikers.

Om decompressieziekte te vermijden is een grondige duikplanning vereist, die rekening houdt met alle fysische factoren, waaronder luchtvoorraad en -verbruik, duikdiepte, duikduur, duikprofiel en fysieke toestand van de duiker.

Veel van hen raakten dan ook verlamd, kregen longembolie of decompressieziekte.

De actieradius van een duiker wordt bepaald door de hoeveelheid gas om te ademen die meegenomen kan worden, de snelheid waarmee het gas gebruikt wordt en de tijdslimieten welke opgelegd worden door duiktabellen om decompressieziekte te voorkomen.

In zo'n kamer ondervindt het personeel de verschijnselen van een lagedrukomgeving met hypoxie aan den lijve, maar deze training kan zelf decompressieziekte veroorzaken.