Deeltjeskarakter

Thans wordt algemeen aanvaard dat licht, en andere elektromagnetische straling, zowel een golf- als een deeltjeskarakter heeft.

Bij Thomsonverstrooiing blijft de golflengte en dus energie van het invallende licht behouden, zodat daar het deeltjeskarakter van licht niet blijkt.

Dat wil zeggen dat deeltjes altijd een golfkarakter met zich meedragen en golven omgekeerd altijd een deeltjeskarakter hebben.

Deze zogenoemde BKS-theorie moest een verklaring geven voor de schijnbare tegenspraak tussen het golf- en deeltjeskarakter van straling.

Met de opkomst (begin 20e eeuw) van de kwantummechanica werd er toch nog een deeltjeskarakter van het licht vastgesteld.

De fotonen vertonen zowel een golfkarakter als een deeltjeskarakter.

Het kan een golfkarakter en tegelijkertijd een deeltjeskarakter aannemen.

Ontdekking van het elektron Het was de natuurkundige Joseph John Thomson die samen met zijn collega's John Sealy Townsend en Harold Albert Wilson het deeltjeskarakter van de straling in de vacuümbuis aantoonde.