Deernis in een zin

De man van 6 miljoen wekt deernis en sympathie als hij zich onhandig verweerd jegens aantijgingen.

Kijkers en lezers delen dezelfde emoties over een babbel- of bloedpriktruc: deernis (‘die arme ouwetjes’), afschuw (‘hoe durf je’), leedvermaak (‘hoe dom kun je zijn’).

Met enige deernis blikken de gasten naar de foto van de gesneuvelde wet.

U verwart in mijn geval jaloezie met deernis.

En de deernis waarover ik boven schreef.

Ik voel dezelfde deernis als bij oom Noes en neef Tjon, aan wie we nog steeds geld overmaken, maar die we nooit meer zien.

In plaats van Henk en Ingrid te willen opvoeden en verheffen, wil men compassie en deernis voor ze tonen.

Als ik zie hoe hulpeloos zij kan zoeken naar woorden, draait mijn hart om - niet alleen van deernis, vooral van angst, waarvoor? voor het wegraken van wie zij was?

Grüber, consequent, zoekt niet naar Shakespeariaanse psychologieën, maar naar schrik, ontzetting en deernis.

Maar het vervolg klinkt veel minder monotoon: Wanneer ze rondlopen over de houten dekken, Kunnen de vorsten van de hemel schuw en plomp Slechts deernis met de wijde, witte vleugels wekken Die zij als riemen laten slepen langs hun romp.

Toch, een uitzicht op kwetsbaarheid, niet in de werkelijkheid, maar in je hoofd; en aan de andere kant compassie, deernis, empathie - voor een draadje.

Ik heb haar leven beschreven zonder passie of polemiek, naar waarheid, uit deernis.

Voor Ahasverus wordt met eerbiedige deernis de hoed gelicht.

Iedereen leek daar vrede mee te hebben, ook de betrokken familie, maar ik kreeg iets over me van deernis, van: zo zijn mensen toch niet bedoeld.

Ik voelde oneindige verering, oneindige deernis.

De monoloog, wat aarzelend gelezen door de jonge actrice Lidewij Mahler, wekt weinig deernis op voor de na-puberende party-girl onder invloed.

Hij had deernis met het gruis.