Deftigheid

En zo bleek Brekelmans net zoals coalitiegenoot Sjoerdsma dus ook een rattenneuker, daarmee het laatste restje deftigheid dat de VVD nog bezat overboord kieperend.

Volgens sommigen houdt de bijnaam verband met welstand en deftigheid.

En daarnaast was ze ook nog bekend als de Deftige Dame, de snoezig ogende vrouw die begin jaren zeventig stoute windjes liet in De Stratemakeropzeeshow, met giecheltjes die haar deftigheid wonderwel in twijfel trokken.

Deftigheid krijgt dan ook iets van een spel.

Die thema’s kwamen in allerlei gedaantes terug, als ‘de deftigheid in het gedrang’ (naar de bundel artikelen van politicus en essayist Jacques de Kadt), insiders en outsiders, hoog en laag, regenten en upstarts, sociale stijging en daling.

U kent het wel: naar beneden trappen en bij de praeses likken. 25. Waarom corpsballen zich dikwijls gedragen als hooligans (vernielen, vernederen, aapachtige oergeluiden produceren) maar zich toch laten voorstaan op hun deftigheid.

Een Haarlemse lezeres ergerde zich aan de ‘onnodige deftigheid’ van ‘Latijnse, Franse of Duitse citaten in NRC’ (17 maart).

In het essay dat deze titel draagt, uit 1936, beschrijft Jacques de Kadt hoe de welwillende deftigheid van die jaren uiteindelijk is vastgelopen in het spanningsveld tussen de met de mond beleden principes en het comfort van een stilzwijgend conformisme.

Peter geleidde hen met alle deftigheid naar het zijvertrekje, waar Arkel gezeten was.

Dit alles gaf het pand een air van deftigheid en moet op de Leidse arbeiders die in kleine krotten woonden, een geweldige indruk hebben gemaakt.

De huizen met hun hoge pannendaken en fraaigelakte voordeuren straalden deftigheid uit en werden veelal betrokken door onder andere schippersgezinnen.

De typische vormelijkheid en deftigheid van het Nederlandse studentenleven van die dagen deden ook in Hollandia hun intrede.

Visser, Piet "Eenvoudige deftigheid" in Doopsgezinde bijdragen, blz. 63, Hilversum 2012 Hij zou zijn hele leven, ook later in Leiden, ingeschreven blijven staan als lid van de plaatselijke Doopsgezinde Gemeente, hoewel hij geen kerkganger bleef.

Vooral de mate van deftigheid van dit kledingvoorschrift is altijd een discussiepunt gebleven.

De tekst van Tollens werd omwille van haar 'deftigheid' geen groot succes onder de bevolking, maar wist het toch vol te houden tot 1932.