Dekschilden

De dekschilden worden hierbij iets opgetild, waarbij een kier ontstaat tussen de achterlijfspunt en de dekschilden.

Onder de dekschilden zijn de achtervleugels gelegen, dit zijn vliezige en dunne vleugels die onder de dekschilden worden gehouden.

Opvallend aan zijn uiterlijk zijn de zwarte antennes en de vorm van de achterste oranje vlekken op zijn dekschilden.

Bij de andere familieleden gaan de dekschilden open.

Als de kever zijn vleugels uitslaat, klapt hij de dekschilden uit, zodat ze dwars op het lichaam staan.

Als het lieveheersbeestje wordt bedreigd, worden de poten onder de dekschilden verborgen en de antennes en kaaktasters worden onder het halsschild gebracht.

Bij alle schrijvertjes zijn de dekschilden en het lichaam bruin tot zwart van kleur, vaak met een groene tot blauwe metaalachtige glans.

Bij de Necrophorinae zijn de dekschilden niet zo lang en laten de laatste paar segmenten van het achterlijf onbedekt.

Bij de Silphinae bedekken de dekschilden wel het gehele achterlijf.

Bij het zevenstippelig lieveheersbeestje zijn geen zwarte of gele variaties bekend; alle soorten hebben een de lakrode tot oranjerode kleur dekschilden (7).

Bij hoge uitzondering komen soms vrouwtjes voor met gladde dekschilden, zij zijn echter van mannetjes te onderscheiden door de vorm van de poten.

De bijenwolf is makkelijk te herkennen aan de rood met zwarte bandering op de dekschilden.

De dekschilden bedekken altijd de gehele bovenzijde van het achterlichaam.

De dekschilden en het halsschild zijn korrelig, het halsschild is rechthoekig van vorm en heeft vier kleine langwerpige kuiltjes die in de lengte naast elkaar liggen.

De dekschilden hebben een lichtere vlek in het midden en vormen dichtgevouwen een "oog" op de rug van de kever.

De dekschilden hebben groef-achtige rijen putjes, het hele lichaam heeft een lichte, witte beharing, vooral op de kop, halsschild en achterzijde van het achterlijf.

De dekschilden worden niet gebruikt om te vliegen.

De dekschilden zijn in de lengterichting gekorreld zonder duidelijke doorlopende ribben, met op ieder dekschild drie rijen ondiepe stippen.

De dekschilden zijn met elkaar vergroeid.

De dekschilden zijn roodbruin gekleurd, de rest van het lichaam is zwart met een groenblauwe, metaalachtige glans.