Dekstenen

Van de zeven bewaarde dekstenen ligt nog één op de draagstenen, de overige dekstenen zijn in de kamer gevallen en gedeeltelijk gebroken.

Aan de straatzijde wordt ze afgebakend door een natuurstenen muur, afgedekt met witte dekstenen.

Daarbij werden de meeste draagstenen (orthostaten) en meerdere dekstenen van de gaanderij bijgehakt en opnieuw geplaatst.

De dekheuvel bedekte niet altijd het geheel, in bepaalde gevallen bleven de dekstenen zichtbaar.

Dekstenen van beton zijn niet ongebruikelijk.

De oorspronkelijke liggende dekstenen werden vervangen door acht kleine, schuinstaande stenen met de namen van de acht die hier werden begraven.

De Urdolmen met gang ontwikkelde zich in de erweiterten Dolmen (die iets langer zijn, meer dekstenen hebben en op de kortste zijden gedragen worden).

De vijf relatief kleine dekstenen zijn allemaal bewaard gebleven.

Een volledige vervalsing wordt uitgesloten, daar de figuren, evenals een van de dekstenen van de steenkist verkleurd zijn door het effect van vroegere vuren, die bij oude dodencultussen werden ontstoken.

Er misten drie dekstenen (de meest oostelijke, de meest westelijke en de deksteen die bij de ingang lag).

Er waren nog drie dekstenen en twee sluitstenen (op hun oorspronkelijke plek).

Gallée beschrijft de kuiltjes die in sommige dekstenen gevonden worden en neomt ze Blut- of Opferlöcher.

Kramer leverde zelf de ontwerpen van de dekstenen op de borstweringen.

Tijdens hun bezoek waren er twee, van de oorspronkelijke vier, dekstenen op de draagstenen aanwezig.

Van de dekstenen die nog overgebleven zijn, is één gebroken.

Van de oorspronkelijke 8 dekstenen zijn vier verdwenen.

Ze wordt omsloten door een ruwe natuurstenen muur, afgedekt met witte dekstenen.

Zoals daar zijn Drentse draagstenen, overdekt door Drentse platte dekstenen.

Oorspronkelijk zijn beide dekstenen geweest van stenen doodskisten.

De 3 dekstenen steunen aan de ZZ op de 3 zijstenen maar aan de NZ liggen ze op de grond omdat daar de zijstenen ontbreken.