Dekveren in een zin

Bij het holotype van M. zhaoianus waren alleen rijen dekveren te zien, met een lengte tot drie centimeter, voornamelijk achter het dijbeen.

Daarnaast zitten er op de dekveren weer versieringen en kleine kleurnuanceringen in roodbruin, paars en grijs.

De tegenplaat van dit fossiel, dat de beste details toont, laat minstens drie rijen lange dekveren zien; waarschijnlijk was de bovenzijde van de vleugel identiek uitgerust.

Het juveniel heeft een donkere kopkap, donkerrode snavel, bruingrijze gebandeerde bovendelen en een donkergrijze streep over voorvleugel, gevormd door kleine dekveren.

Het zijn geen slagpennen maar dekveren.

In zit heeft de vogel een roodbruine dekveren op de vleugel en zwarte hand- en armpennen.

Naar achteren toe gaan deze dekveren over van dons naar echte penveren met een schacht en vanen.

Onder de strak zittende laag dekveren draagt het dier warm 'ondergoed' van fijn dons.

Verder zijn de flanken zalmroze, evenals de dekveren.

De dekveren onder de vleugels en de vleugelbochten zijn diepgeel.

Hij heeft ook een scherpe borsttekening maar de onderstaart- dekveren zijn gevlekt op een isabelkleurige ondergrond.

De primaire dekveren zijn rood.

Bij beide geslachten zijn de dekveren op het lichaam spits toelopend van vorm, wat het Dier een geschubd uiterlijk geeft.

De donsveren dienen als een soort "onderkleding" en de dekveren als "bovenkleding".

De slagpennen zijn van onder zilverwit en de dekveren zijn donker.

De veren op de buik en onder de dekveren van de staart zijn lichtgeel met zwart.

In hun eerste zomer hebben zowel mannetjes- als vrouwtjesdieren deze lichte vlekken aan de dekveren van de onderkant van de staart.

Juveniele vogels hebben donkergebandeerde dekveren, donkergrijze poten en een witte vlek op de bovenstaart in de vorm van een u. Voortplanting Audouins meeuwen broeden op kleine rotsachtige eilanden met veel zon en weinig vegetatie.