Delville

De Luikse bisschop Jean-Pierre Delville, die al meer dan veertig jaar deel uitmaakt van Sant’Egidio, heeft de operatie mee begeleid.

Jean-Pierre Delville: “De mensen in de grootste nood hebben we overgebracht, los van hun religie.

Met bijdragen van onder meer relatie-experte Rika Ponnet, psycholoog Manu Keirse, zorgpastor Martijn Steegen, bisschop Jean-Pierre Delville en salesiaan Roger Burggraeve.

De jonge mevrouw Merrill-Rion was een Belgische, en Delville was gefascineerd door haar bevreemdende schoonheid, die hem als die van een medium leek.

Deze groeifase van de mens wordt door Delville in 1894 geschilderd als De Engel der Schittering.

Ten tijde van Delville waren velen immers de overtuiging toegedaan dat de vergeestelijking van de mens zou leiden tot een stapsgewijze terugkeer naar deze oorspronkelijke toestand.

Twee jaar later schrijft hij zich in aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen waar hij in contact komt met Jean Delville die hem steunt en inwijdt in de geesteswereld van Sâr Péladan, de toenmalige Parijse kunstpaus.

Volgens Philippe Jullian was, in de jaren 1960, de Hall of Religions versierd alsof het imitaties van Delville waren.

Bisschop Jean-Pierre Delville van Luik en imam Khalid Benhaddou uit Gent kijken terug op de vredesontmoeting in Madrid.

Verschillende bisschoppen zoals Johan Bonny (Antwerpen), Lode Aerts (Brugge) en Jean-Pierre Delville (Luik) woonden de plechtigheid bij, net als kardinaal Godfried Danneels.

Delville noemt de keuze voor de Argentijn om drie redenen verrassend.

Ook de twee bisschoppen met een Sant’Egidio-stempel – Jean-Pierre Delville van Luik en Leon Lemmens, hulpbisschop in het aartsbisdom – werden genoemd.

Het Zuid-Afrikaanse paviljoen in Delville Wood vertelt het heldhaftige verhaal rond deze slag.

Delville was een persoonlijke vriend van Jiddu Krishnamurti.

Delville was ook Martinist.

Het schilderij werd niet door de Merrills gekocht, maar bleef in de familie Delville tot een Californische privé-verzamelaar het verwierf rond 1960-1970.

Hij was medestichter van een samenwerkingsverband van kunstenaars, de "Coopérative artistique" (een initiatief van Jules Du Jardin, Jean Delville en A. Motte).

Hij was met zijn schilderende vrienden Emile Fabry en Jean Delville in 1892 stichtend lid van de groep " Pour l'Art ".